yığın

İnsanların oluşturduğu bütün yığınlar, bir araya toplanmış şeylerden oluşur. Meyve ya da tahıl yığınının bir’liği bir faaliyetin sonucudur. Bunların toplanmasıyla ya da hasadıyla pek çok el meşgul olmuştur. Bu ürünler belirli bir mevsime bağlıdır ve mevsimlerin öylesine belirleyici önemleri vardır ki yılın bölümlere ayrılmasının en eski tarihlisi bunlardan türetilmiştir. İnsanlar toplamayı başardıkları çeşitli yığınlar nedeniyle duydukları coşkuyu şölenlerle kutlarlar. Bu yığınları gururla sergilerler ve şölenler çoğunlukla bunların etrafında düzenlenir.

Toplanan şeylerin hepsi aynı türden meyve ya da tahıldır. Bunlar olabildiğince yakın bir şekilde üst üste yığılırlar; bu ürünlerden ne kadar çok varsa ve yığın ne kadar yoğunsa, o kadar iyidir. Yığın ellerinin altında olduğundan, uzaklardan alınıp getirilmesine gerek yoktur. Yığın büyük olmalıdır ki insanlar onunla övünebilsinler. Ancak yeterince büyükse, uzun süre hepsine yetebilir. İnsanlar bu yığınlar için gereken şeyleri toplamaya alışır alışmaz, bu yığınları daha da büyütmeye devam ederler. En bereketli hasadın yaşandığı yıllan anımsamaya bayılırlar ve yıllıklar tutulmaya başlanır başlanmaz bunlar saadet yıllan olarak kaydedilir. Hasatlar yıldan yıla ve bölgeden bölgeye birbiriyle yanşırlar. İster cemaate ister tek tek bireylere ait olsunlar, ürünlerin oluşturduğu yığınlar korunması ve değer verilmesi gereken örnekler olarak görülürler.

Bu yığınlardaki ürünlerin, bazen özel durumlarda hızla, bazen de ihtiyaca göre yavaşça kullanıldığı doğrudur. Varlıklarını korudukları süre sınırlıdır. Azalma fikri bunlarda ta başından beri vardır ve yeniden bir araya toplanmaları mevsimlerin ritmine tabidir. Hasadın bütünü ritmik bir yığma işinden ibarettir ve şölenler bu ritme uygun olarak kutlanır.

elias cannetti – kitle ve iktidar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir