Korkarak götürüyorum kaşığı ağzıma,
Üflesem çorba soğuyacak,
Üflemesemi düşünmedim.
Düşünenler düşünmeyenlere
Söylesin.
Buzluktan çıkan yoğurdu bile
En derin nefesimle üfürürken ben
Şifacı hocalar misali.
Etrafa yayılan beyaz lekelerin
Muhatabı tezgahtaki sarı ve kokulu bez.
Sırtımı yaslayarak uyuduğum bir gece
Hayale dahi konu olamayacak kadar
Uzakta bir şehrin adı şimdi.
Tüm uçuşlar iptal.
Uyurken duyduğum korkunun
Beni gece (04:07) uyandırması kadar
Korkunç otuz saniyelik videolar izliyorum
Mayozla çoğalan gecelerde.
“Yanlış anlaşılmaya müsait dizelerin
Tek sorumlusu gece seferleri olmayan
Şehir hatlarıdır.”
Bir intihar mektubu için düşündüğüm
İlk satırlar bunlar.
Vapurla Eminönü’ne gelirken
Çok hüzünlü dalışlarım var benim
Bulduğum tek canlının sen olduğu.
Senin kendinden dahi haberi olmayan
Bakışların Diyarbakır şehirlerarası otobüs terminalinde
Yüksek derece yıkanıp çekmiş
Bir kıyafet dolusu bavul uğruna rehin.
Tuvalet kullanmayı bilmeyen
Üniversite öğrencilerinin ülkesi burası.
Unuttun mu?
O yüzden sevmeyişim ezelden beri
Gözlükle tuvalete gitmeyi.
Kafayı bulmadan söylediklerimizin
Garanti belgesi pantolonumuzun arka
Cebinde kalıpta
Makinede yıkanmış sanki.
Sırf bu yüzden daha çok içmeli.
Gündüzleri hey şey silik.
Geceden kalan terden kirli saçların hatırası.
Yine de her şeyi unuttuğunda şunu hatırla!
Devir bizim için “yeterdi” devri.
Bu kadarının fazlalığından ağrıyanın
Kemiklerimiz olması için
Olmadığını bildiğimiz tanrılara dua edişleri,
Hatırla!
Yemeklerden sonra günde üç kez
Ve lütfen tok karnına (Açken gaz yapıyor).
Tekrarla!
Devir şimdi “Yeterdi” devri.