Yeni harman

Sokak lambas─▒n─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ vuruyor on seneden fazla zamand─▒r ellerime dert orta─č─▒ olmu┼č kadehime. Alev alm─▒┼č bir orman gibi ┼čavk─▒yor k─▒sa k─▒sa dizler olu┼čturmu┼č izleriyle ├Âp├╝┼čen ├žar┼čaf─▒ ┼čarab─▒n. Nefes al─▒yor o da, t─▒pk─▒ bizim gibi. Ya┼č─▒yor, olgunla┼č─▒yor ve son buluyor birinin kederinde. Her ┼čarab─▒n bir hik├óyesi var, t─▒pk─▒ bizim gibi. ─░├ž i├že ge├žiyoruz her kadehte o hik├óyeyle. O y├╝zden hep derim, ciddi i┼čtir ┼čarap i├žmek, ciddi i┼čtir halen bir yerlerde var olan ac─▒n─▒n hik├óyesini dinlemek. Ke┼čke ge├žmi┼či anlatmasalar bize. Ke┼čke ┼čimdiden bahsetseler hep. ┼×imdinin ac─▒s─▒ndan, ┼čimdinin kayg─▒s─▒ndanÔÇŽ

├ľn├╝mde uzay─▒p giden ┼ču soka─č─▒n, senelerce ┼čahitlik etmi┼čli─či vard─▒r bana. Daha ├Ânce kimse bir benzerini ya┼čamam─▒┼č sand─▒─č─▒m ac─▒lar─▒ma, e┼či yoktur diye yemin edebilece─čim insanlara besledi─čim benzersiz sevgiye ve buna dair her konunun diretti─či a─č─▒r vazge├ži┼člere tan─▒kt─▒r bu sokak. Ay ─▒┼č─▒─č─▒yla sarho┼č ve nereden kopup geldi─či belli olmayan toz zerrelerini  izlemi┼čli─čim  vard─▒r gecelerce benim de. Sadece o bana tan─▒k de─čildir yani, ben de en az kald─▒r─▒m ta┼člar─▒na, en fazla da ├╝zerinden umars─▒zca y├╝r├╝y├╝p ge├žen insanlara ┼čahidimdir. O ├Âlg├╝n ─▒┼č─▒ktan g├Âzlerim kama┼č─▒ncaya kadar kopamad─▒─č─▒m, sonras─▒nda da y├╝z├╝m├╝ h─▒zla hangisinin daha parlak oldu─čuna karar veremeyece─čim y─▒ld─▒zlara, a├ž─▒k g├Âky├╝z├╝ne dikmi┼čli─čim vard─▒r, hem de nice, ben bile bilemem. Baz─▒ anlar ve o anlara a─č─▒r m─▒ a─č─▒r anlamlar y├╝kleyen e┼čyalar, kokular ve hat─▒ralar vard─▒r haniÔÇŽ Bunlarla beraber benim hi├žbir zaman kabullenemedi─čim an─▒ hat─▒rlat─▒c─▒lar─▒m da vard─▒r ve bu sokak da onlardan biridir i┼čte. Bir an vard─▒r mesela ├Âmr├╝mde, her zaman, d├╝n gibi hat─▒rlar─▒m. Bir gece, yine o soka─č─▒ izlerken, her ac─▒n─▒n sona erip, bir yenisinin ba┼člayaca─č─▒na emin oldu─čum bir an─▒ var belle─čimde.

Gen├žtim, hem de ├žokÔÇŽ A┼čk sand─▒─č─▒m bir duygu besliyordum birine. Bir Temmuz ak┼čam─▒nda, sa├žlar─▒ yemye┼čil bir kad─▒na a─čl─▒yordum derdimi. Jean Pierre Jeunet filmlerinden bir sahneydi sanki hayat. Bir ├žat─▒ kat─▒nda, kapkaranl─▒k ve y─▒ld─▒z dolu bir g├Âky├╝z├╝n├╝n alt─▒nda, ba┼čka bir co─črafyada do─čsak hayat─▒m─▒zda ne de─či┼čecekti, bunu tart─▒┼č─▒yorduk. Kitaplar─▒ aralay─▒p, alt─▒ ├žizili paragraflar─▒ okuyorduk birbirimize. ÔÇťSen burada yapamazs─▒nÔÇŁ, demi┼čti bana ye┼čil sa├žl─▒ kad─▒n. ÔÇťBen de yapam─▒yorumÔÇŽ Gidersem, gitti─čim yerde bir defa, kal─▒rsam burada bin defa can─▒ma okuyacaklar. Bin defa olmaz, bin defa ├žokÔÇŽÔÇŁ, demi┼čti. Ye┼čil sa├žl─▒ kad─▒n, d├╝nyan─▒n ├Âteki ucuna gitti. Bana arada bir y─▒kanan, elimi uzatsam dokunabilece─čim uzakl─▒kta bir ├žat─▒ kat─▒ h├╝zn├╝ b─▒rakarakÔÇŽ

─░┼čte ┼čimdi yine o sokak lambas─▒n─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ alt─▒nda, nerelerden ge├žti─čimi, nereye ve nas─▒l gitti─čimi d├╝┼č├╝n├╝yorum h├ól├ó. S─▒rt─▒mda o eski h─▒rkam yok art─▒k, hatta nerede oldu─čunu bile bilmiyorum; ama an─▒lar─▒m─▒ h├ól├ó b├╝y├╝k bir y├╝k gibi ta┼č─▒yorum omzumda. An─▒lar dedi─čim, insanlara olan g├╝vensizli─čim, ├╝rkekli─čim, bunlara sebep olan her ┼čeyin nedenleri ve o  nedenlere inanmamakta direten/direnen y├╝re─čimin dilinden d├╝┼čenler ve bunlar─▒n a─č─▒rl─▒─č─▒na dayanamay─▒p d├Âk├╝len, d├Âk├╝ld├╝k├že i├žimde par├žalara ayr─▒lan her ┼čey. S├óhi, belki de fazla an─▒m yoktur benim tek par├ža kalan. Belki de yola d├╝┼čmeye karar verdi─čim her an beni durduran ┼čeyin ta kendisidir o k─▒r─▒klar, kan g├Ârme ihtimaliÔÇŽ Ah ne ├žok severiz kendimizi! Her seferinde ayak olmaz kanayan yer, bazen ayn─▒ anda her yer  kanar; ├ž├╝nk├╝ ben bilirim kendimi, her zaman, her yerimin ├╝st├╝ne d├╝┼čerim, ÔÇô bundand─▒r belki kedileri bu kadar sevi┼čim- o y├╝zden b─▒rakt─▒m nicedir insanlar─▒ kendime ve var olan tek ger├že─čin hayal k─▒r─▒kl─▒klar─▒ oldu─čuna inand─▒rmaya ├žal─▒┼čmay─▒. Anlams─▒z anlar─▒n pe┼čindeyim art─▒k o y├╝zden. Kimseye anlat─▒lmayacak, anlat─▒lsa bile kimsenin anlayamayaca─č─▒ anlar─▒n pe┼čindeyim. T─▒pk─▒ ┼ču sokak lambas─▒n─▒n alt─▒nda u├žu┼čup duran tozlar─▒n beni bundan on sene ├Âncesine g├Ât├╝rmesi gibiÔÇŽ T─▒pk─▒ vapurlar─▒n bordas─▒ndaki o soluk, bazen ye┼čil, bazen mavi boyalar─▒ gibi ve o boyalar─▒n ard─▒nda usul usul titre┼čen kafesli florasan lambalar gibiÔÇŽ T─▒pk─▒ kire├ž badanal─▒ evlerde bir ├Âks├╝z ba┼č─▒ gibi tavandan sarkan tek par├ža ampuller, ampullerin alt─▒nda parlayan al├╝minyum ya da emaye tepsiler, tepsi ├╝zerindeki birka├ž tabak, biraz ekmek, biraz su gibiÔÇŽ Hayat─▒na dair bir├žok soruya sahip oldu─čunuz o insan─▒n iki naylon aras─▒ naylon montunu g├Ârd├╝─č├╝n├╝z an buldu─čunuz cevaplar gibi, tatl─▒ ┼čeylerden sonra yo─čurt istemenizi kimsenin anlayamama an─▒ gibi, oturdu─čunuz mahallenin bir tek sizin i├žin tekin oldu─čunu (├ž├╝nk├╝ en tehlikeli yeridir insan kendinin) bildi─činiz anlar gibiÔÇŽ As─▒l bunlar─▒ anlatmak isterdim ben. Bunlar─▒ anlatmak isterdim; ├ž├╝nk├╝ anlams─▒zla┼čt─▒rd─▒─č─▒m kadar var─▒m bu hayatta, bu ya┼č─▒ma kadar ├Â─čretilen buydu bana.

Yanl─▒┼č kap─▒larda beklemek, hayat─▒ anlams─▒zla┼čt─▒rmakt─▒r mesela. Oysa bekle dendi bize, neyi, ne kadar bekleyece─čimizi bilmeden bekledik hem de. Yalan de─čil, ben de bekledim. Bekledi─čime pi┼čman─▒m diyebilecek kadar bile h├ókim de─čilim ┼ču anda hayat─▒ma, as─▒l beklemek de, beklemenin asl─▒ da budur asl─▒ndaÔÇŽ ─░┼čte bunun gibi, anlat─▒l─▒nca sa├žmala┼čan, sa├žmala┼čt─▒k├ža anlat─▒lmas─▒ zorla┼čan ┼čeyler var dilimde. Herkes ba┼čkala┼č─▒yor ve gittik├že ├Ânemini yitiriyor t├╝m olas─▒l─▒klar.  Olas─▒l─▒klar, olsa da olabilir olan ┼čeylere d├Ân├╝┼č├╝yor yani, t─▒pk─▒ hayat─▒n yan─▒m─▒zdan ge├žip giderken, de─čmesini istedi─čimiz her ┼čeyi de ─▒skalamas─▒ gibi. Kaybetti─čin insanlar─▒n y├╝zlerine sadece foto─čraflarda dokunabilmek gibi, eskilerden birinin el yaz─▒s─▒yla yaz─▒lm─▒┼č bir not bulmak gibiÔÇŽ Caddeden ge├žen insanlar─▒n varaca─č─▒ evleri merak edip, arkalar─▒ndan gitme isteklerini her seferinde ÔÇťmant─▒kl─▒ÔÇŁ olmak ad─▒na bast─▒rmak gibi. Ben, en son, ne zaman, b├Âyle sa├žmalam─▒┼čt─▒m? Bana en son ne zaman koskoca bir ┼čey olmu┼čtu ve sonras─▒nda ÔÇťhi├žbir ┼čey olmad─▒ÔÇŁ demi┼čtim? Hi├žbir ┼čey olmu┼č muydu, onu bile hat─▒rlamam─▒┼čt─▒m daha sonra. Bir ┼čey yok, demeyi ├Â─črendim sonra ve a┼čktan uzak kalmay─▒ akl─▒na koymu┼č bir kad─▒n, sa├žlar─▒n─▒ nas─▒l toplarsa, ├Âyle toplad─▒m sa├žlar─▒m─▒ her defas─▒nda. 

Bazen b├Âyle oluyor i┼čte insan. B├╝t├╝n var─▒n─▒ yo─čunu bir ├žantaya doldurup ve de y├╝re─čine yerle┼čtirip sevdi─či herkesi, d├╝nyan─▒n ├Âteki ucuna gidecek cesareti de oluyor insan─▒n. Mutlu olmazsa, geri d├Ânecek cesareti olur mu, onu da bilmiyor ├╝stelik. Ama hayat bu ya, deneyip yan─▒larak kaybediyoruz ya da kazan─▒yoruz elimizde ne var, ne yoksa. D├╝┼č├╝nmeden edemiyorum, nas─▒l oluyor da gri g├Âky├╝z├╝ olan so─čuk ├╝lkelere de, dostlarla uzayan gecelerde sabaha kar┼č─▒ i┼čkembe ├žorbas─▒ i├žilen esnaf lokantalar─▒na da ayn─▒ a┼čkla ba─član─▒yor insan?

┼×u sokak lambas─▒n─▒n alt─▒nda ve ┼ču sokakta anlat─▒lacak nice ┼čey var belki daha. S─▒rt─▒mda yeni bir h─▒rka var; ama durdu─čum, bakt─▒─č─▒m yer de, konu┼čtu─čum dil de ayn─▒ h├ól├ó. Beklediklerim de ┼č├╝phesiz de─či┼čmedi ve hi├ž de─či┼čmeyecek. Umut, hala taze ekmek kokusu en a├ž zamanlar─▒m─▒zda. Solgun ─▒┼č─▒k alt─▒nda gelecek kayg─▒s─▒,  kalbim s─▒k─▒┼čt─▒k├ža a├ž─▒p izledi─čim bir filmde, k─▒zla o─član─▒n birbirlerini yanl─▒┼č anlama sahnesi h├ól├ó.

Ey ├Âzg├╝r yan─▒m! Nefes al. Hayat, kafan─▒ uzatsan dinece─čin bir deniz k─▒y─▒s─▒, h├ól├óÔÇŽ

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir