voltaire – candide

… bazı bölgelerde yaşayanların yarısı kafayı yemiş, birkaçındakiler de fazla kurnaz, diğerleri genel olarak biraz nazik, biraz da safçaydı. bazılarında ise insanlar hazırcevap olmaya çalışıyordu ama hepsinde de en önemli meşguliyet aşktı. ikincisi dedikodu, üçüncüsü ise saçma sapan konuşmak.

size voltaire’i tanıtacak değiliz. karşınızda 1759 yılında yazılmış bir eser var. candide yani saf, temiz kalpli anlamına gelen bir kelime. kitap ise candide yani iyimserlik diyor. oldukça kısa bir metin üzerinden hem felsefe yapıp hem de edebi bir yazın ortaya çıkarmanın gerektirdiği saygı duruşunun yanında bilim, felsefe ve din eleştirilerini de oldukça basit ve etkili bir biçimde yapabilmesi ise bir noktada kitabı tekrar okumalıyım hissi uyandırıyor.

dikkat dağınıklığı çağında, tamamiyle kendinizi vererek okumanız ve mümkünse telefonunuza uzanmadan bir süre üzerinde düşünmeniz dileğiyle, istanbul’da son bulacak bu macerayı okuyunuz. zira bir çoğumuzun hikayesinin de benzer olduğunun farkına varacaksınız.

candide – yahut iyimserlik
voltaire
çeviren: gülşah ünal
say kitap
2019, 144 sayfa

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir