Hepimiz birbirimizin başka başka versiyonları gibiyiz. İyi veya kötü versiyonlar değilde daha iyi veya daha kötü versiyonlarız birbirimizden. Versiyon manifestolarımızın elverdiği kadar birbirimizin üstünde hakimiyet kurmaya çalışıyoruz.

Ve sürpriz!! Ölünce görülecek ki aslında hep yalnızmışız hayatımız boyunca, etrafımızdakiler versiyonlarımızmış, her şeyin bir üstü varmış her zaman, ve bu örüntü etrafındaki hiçlikle öylece sürüp gidermiş.

Benim varoluş tasarımım bu şekil işte. Bazen olan biten böyle zannederim. Sert bir tokat gibi gelir tüm bu fikirler. Sonra bakarım ki kötü bir krallığa uyanıvermişim. Etrafım üniformalılar ile çevrili, ben ise volta atıyorum aşağılık bir yerde.

Buyrunuz.