Tersten Havari

Vaaz verme çılgınlığı içimizde öylesine bir yer edinmiştir ki, bu korunma içgüdüsününün bilmediği derinliklerden doğar…
– Aslında her fikir yansızdır, insan onu canlandırır sadece…
İçgüdüsel olarak belki de bir şiir’dir bu deneme…
** azize tereza ancak yakılan insanlar ile çağdas olabirdi, luther de köylü katliamlarıyla… mistik krizlerde, nasıl ki kurban iniltileriyle, vecd iniltileri birbirine parelel ise zindanlar, darağaçları, hücreler de bir ihtiyaç ve bir imandan çoğalırdı…
Bunları kaldırın özellikle sonuçlarını…
Cenneti yeniden kurarız… :)

Çünkü bir inanç için acı çekenlerden daha tehlikeli varlıklar yoktur. En büyük zalimler kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar…Hatta diogenesin elinde lambası ile aradığı kişi, bunların dışında ilgisiz biriydi…
! Fiiliyatımızın kaynağı, kendimizi zamanın merkezi, nedeni ve sonucu zannetmek değil miydi…?

Her insanın içinde bir imparatorluk uyuklar ve o uyandığında kötülük biraz daha artar… çünkü benlik başka bir şeye evrilir…

Nasıl ki zihnimiz artık sadece bizi çevreleyen şeylere, ve onlara verdiğimiz isimlerle ötesine geçebildiğimiz şeylere izin veriyorsa… fiili olarak da biz sadece uyku ile bütünleşiyorsak, içini bosaltıyorsak, formüller buluyorsak, ve sadece anılar ile ayakta duruyorsak… heba olmamışmıdır… birçok şey …!

İdeal bir sekilde zihnim açık, yani ideal bir şekilde normal bir insanım… içimdeki hiçlikten başka hiçbir şeye tutunmamam, amaçtan ve arzudan koparılışım nasıl izah edilebilir ki bu mezbahada…

Anlar birbirini izlermiş şeylerden aldığımız zevk sırasında, bir nebze de olsa arzuyu ayakta tutan hala şeylerin var olmasını sağlayan ağlamanın imkansızlığı değilmidir…
Ki;
Ademden beri çabamız insanı değiştirmek olmuştur, çünkü sıfatların üstünlüğüne inandık, mümkün olmayan bir yalnızlıktan destek alarak alaksız şekilde büyüttük “mutsuzluğu”…
Aslında olgu sadece iyi olmaktı iyi olan bir kimsenin mutlu olması idi… ancak; biz kaypak bilgeleriz, üstelik modern çağda …!
Omuzlarımız ve düşuncelerimizin üzerinde ağır yüklerle bir hapishanede doğmuşuz; kesip atma imkanı bizi bir sonraki gün yeniden başlamaya teşvik etmese, tek bir günun bile sonunu getiremezdik…

Dünyada yapacak hiçbir şeyimizin olmadığı apaçıktır, fakat yanılsamadan “azad” olmak için çok geç değildir…
Tabi bunlardan vazgeçmeye karşı bağışıklıga sahipsek…
Çünkü bizler hersey geçer deriz, fakat bu dehşetin menzilini kavrayamadık ki…

Sonuç olarak gerkesiz söz yığınları ile dolu bir evrene batmışız, artık tanrının ve içinde buluduğumuz her şeyin gülünçlüğünü keşfetmek dışında uğraşmamak gerektiğine inanıyorum sayın aziz ve azizeler…

Geri döndü etilen… :)

3 yanıt: “ Tersten Havari ”
Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir