Bu filmi eşim Ayşe’ye adamıştım. Ödülü de onun adına alıyorum. Ben sinema yapmak için onu buradaki birçok insanın tanımadığı bir yoksulluğun içine ittim. O benim her şeyime katlandı. Büyük yönetmen o.

bazı özel ve güzel insanlar var, hayatını sevdiği ve istediği şeye adama cesaretine sahip. bu insanların ülke topraklarındaki örneklerinden biri de şüphesiz ahmet uluçay. kendisini muhtemelen karpuz kapuğundan gemiler yapmak filminden tanıyorsunuz, o filmin yönetmeni. filmde de kendi çocukluğunu anlatıyor ve belirtmekten de çekinmiyor: “çocukluğuma takılıp kalmış bir sinemacıyım. yaşadığımız çağı sevmiyorum.”

tepecik hayal okulu ise güliz sağlam’ın ahmet uluçay’ı en derinlerinden anlatan belgeseli, beynindeki tümörden hastane koridorlarına, köyünden çocukluğuna ve düşlerine, onu en iyi tanıyanlardan biz hiç bilmeyenlere oldukça net bir anlatım içeriyor. oturduğu yerde sahip olduğu imkanlara rağmen kılını kıpırdatmayan binlerce kişiye tutkusu, azmi, inancı için bence çok şey ifade ediyor. kendisinin sarsıcı hikayesine ve belgeselin etkisine en güzel örneği de salonda kendim tecrübe ettim – belgesel sonunda yerinden hareket edemeyen bir salon. eleştirebileceğimiz tek nokta 55 dakika olan süresi. belgesel öncesi ya da sonrasında ahmet uluçay’ın ufuk açıcı kısa filmlerini izlemeyi ihmal etmeyin.

başka sinema . tepecik hayal okulu