Temmuz’un ortası eksi 1

Bahar temizliği, gözyaşlarımla halıları siliyorum.
Odamdaki kokunu sökmek için ceplerimde
Unuttuğum peçeteleri kullanıp çöpe atıyorum.
Duraklara yaslanmış insanlar, insanları geçen duraklar…
Atların üstüne kurulmuş panayırlar
Sokaklarda dans edenlerin üzerinden geçiyor.
Eski dostlar, eski aşklar, eski sokaklar…
Reseptörlere meydan okuyarak hissetmiyorum, acımıyorum
Sadece yürüyorum, görüyorum, duyuyorum.
Sırana oturdum, üstünde adının üçüncü harfi “K”azılı
ama eminim sıra senin.
(Sıra kimin?)
Kim bilir belki de senin kapattığın kapıları açıyorum.
Hasretimi saklamam için bana emanet ettiğin
Fark etmezler tepelerini hangi sosa bulasam yutamıyorum.
Bir de deryanın yetmediği yangında damladan medet aramanı
Sayı doğrusunda bir yere koyamıyorum.
Şimdi bir zaman ve ben şu anı tasvir edemiyorum
Bulut,
İçinde yokluk ve şişko bir bulut beynim.
Tablolardaki soğuk yüzlü kadınları güneşe çeviriyorum.
Olmaz olsun diyorum ama yine de seni özlüyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir