yolculuk

bir tek yolculuk mümkün yalnızca; kendi iç dünyamıza yaptığımız yolculuk. gezegenin yüzeyinde gezinerek pek fazla şey öğrenmiyoruz. insanın geri dönmek için yola çıktığına da inanmıyorum. insan asla başlangıç noktasına geri dönemez, çünkü o arada kendi de değiştir. ve tabii ki kendinizden, olduğunuz kişiden, kendinizle taşıdığınızdan kaçamazsınız. kabuğunun içindeki kaplumbağa gibi, biz de ruhlarımızın evini taşıyoruz.

stalker – vot i leto proshlo

Andrei Tarkovsky’nin “Stalker” filminden dikkati çeken, “vot i leto proshlo” adlı şiirden zihinde daireler çizen dizeler. Şunu bir dinleyin… İşte yaz geçip gitti Hiç bir iz bırakmadan Güneş hala ısıtıyor Ama artık yetmiyor Avucumun içine yerleşen… …yumuşacık beş parmak gibi her şey gerçek olabilir Ama artık yetmiyor Geriye güzellikler kaldı Kötülük zayıfladı Dünya şenlikle aydınlandı

bir delinin haykırışı – tarkovsky

İNSANOĞLU DİNLE Domenico burada, Bagno Vignoni’nin delisi. Hayır, onun deli olmadığını biliyorum. Öyleydi, bunu anlayacaksın. O burada Roma’da, bir gösteri için. Üç gündür konuşmalar yapıyor. … Nasıl gidiyor? Kalbin nasıl? Bilmiyorum, sınıra dayandım. İçimde hangi atam konuşuyor? Hem aklımda hem de bedenimde… Aynı anda ayrılamam. Bu yüzden tek kişi olamıyorum. Kendimi aynı anda sayısız şey