Jung’un kap─▒y─▒ a├žmay─▒┼č─▒

“Bundan b├Âyle b├╝t├╝n├╝yle yaln─▒z─▒m. Art─▒k size ‘Dinleyin!’ ya da ‘yapmal─▒s─▒n─▒z’ ya da ‘yapabilirdiniz’ diyemem. ┼×imdi art─▒k yaln─▒zca kendimle konu┼čuyorum. Art─▒k hi├ž kimse benim i├žin daha fazla bir ┼čey yapamaz, en ufak bir ┼čey bile. Art─▒k sana kar┼č─▒ bir ├Âdevim yok ve senin de bana kar┼č─▒ bir ├Âdevin yok ├ž├╝nk├╝ art─▒k g├Âzden yitiyorum ve sen de