Kendi kendine kediler

Kedileri sevip sevmedi─čimi bilmiyorum. Sadece soka─č─▒n k├Â┼česini d├Ând├╝─č├╝nde kedilerin insana d├Ân├╝┼čt├╝klerini d├╝┼č├╝n├╝r├╝m… ─░lk defa kendini ─▒s─▒tmak isteyen bir sokak kedisinin ayakkab─▒lar─▒m─▒n ├Ân├╝nde beliri┼čine tan─▒k olmu┼čtum. K─▒llar─▒ d├Âk├╝lm├╝┼čt├╝ bizim gibi. Donuk derisi ve benleri okunabiliyordu. Yaz gecelerinin serinli─činde b├╝y├╝memi┼čti san─▒r─▒m. Is─▒tmak i├žin kuca─č─▒ma ald─▒m ama montumun i├žine kadar sokulmas─▒na izin vermemi┼čtim. O da t─▒rnaklar─▒n─▒ so─čuk keten

21.yy ─░nsan─▒

Asma yapraklar─▒ aras─▒nda i├žin i├žin mutlu davranan fakat ufak bir veledin oyununa konu olup hayat─▒ alt ├╝st olan u├ž u├ž b├Âcekleri, her zaman benim hassas noktalar─▒mdan biri olmu┼čtur. Olaylar─▒n kaotikli─či her hangi bir canl─▒ i├žin huzurun merkezinde olamaz. Asma yapraklar─▒nda gezinen bir b├Âcek ya da anne karn─▒nda bir cenin hayattan b─▒kmaz, b─▒kamaz. ─░nsano─člunun d├╝┼č├╝nme yetene─či