İran Sineması ve Kadın

İran sinemasında yalnızca kadının varlığı konusunda değil, İslam’da aslında yasak olan “imajın” varlığını tartışmanız gerekir önce. Yoksa hiçbir kültür kadınlara “dayanamaz” –muhakkak çekicilikleri ve birtakım güzellikleri, işveleri vesaire vardır onların. İşte Mahmalbaf’ın Kandahar filmine bakın –ne diyordu? İmajları olmayan ülke. Niçin? Çünkü kadınlarını burkalara kapatmış. Bu sosyo-politik gerçeklik yine de filme bir paradoks olarak yansımış

no one knows about persian cats . 2009

bahman ghobadi‘yi “kaplumbağalar da uçar”, “sarhoş atlar zamanı” gibi filmler ile tanımıştık. gerçekliği fazlasıyla yüzümüze çarpmış, yattığımız yerden rahatlıkla izletmemişti filmlerini. bu filminde ise aracı olarak müziği seçmesi baya bir rahatlatmış, zorlanmadan, kendinizi akışa bırakabileceğiniz bir ortam yaratmış. İran’da rock, blues, hip-hop yasak. Göstermelik gruplar var tabi ama bu müzikleri yapmak isteyen gençler, polisin ağır

majid majidi

İran sinema da çok yol katettiğini biliyordum ama bu kadarını beklemiyordum. Bu adam bir usta. “Cennetin Çocukları”, “Cennetin Rengi”, “Baran” müthiş filmler. Rahatsız edici bir güzellik, acı bir haz var filmlerinde. Çok içeriden anlayacağınız. Ece Ayhan der ya ‘kentten içeri’ diye, öyle. İran’ dan içeri… majid majidi

okumaya devam