Hiçliğe Övgü

Evrende önemsizliğinizi görmenize dair klasik şeyler söylemeyeceğim, bana bu yıldıztozu, evrendeki küçüklük retoriği hep pratik olanı gözden kaçırıyormuş gibi geliyor. Bunun en büyük nedeni ise her birimizin kendi tikel deneyimlerimizle, kendi biricik bakış açımızla bu küçük mavi gezegende yaşıyor olmamız. Evrende hiç önemli olmayabiliriz, büyük ihtimalle değiliz, bu gezegen de değil, yok oluşu büyük çapta

İnsanın Sonu

Biz, insanlık en baştan beri katillerimizin peşinden gideriz. Biz, bizi en dibe sürükleyenleri, kendi çobanımız olarak görürüz, zira biz en üstte olanlarız, biz yaratılanların en yücesiyiz ve bizden üstün ne olabilir ki? Yaratılmışların en yücesi olan insan, dünyayı yok etmeye en eğilimli olandır, zira dünya onun için yaratılmıştır, onun hizmetine sunulmuştur ve başka hiçbir canlının

Kayıp

Yaşadıklarıma anlam biçmek çok zor. Hatta bir anlam verilebileceğini bile düşünmüyorum. Sanki tümümüz bu anlamı kaybetmişiz de arıyormuşuz fakat yine de bulamıyormuşuz gibi gözüküyor. Terk edildim, sevildim, sevdim ve tersi de başıma geldi, sevdiğimle sevgim hakkında hiç konuşmadan farklı konularda da konuştum, lakin ne olabilirdi ki bu çağda? Konuştuk, bir şeyler üretip, yok ettik ve

Çağımıza Bir Ağıt

Hiçbir şey değişmedi ve hiçbir şey değişmeyecek. Süleyman’ın deyişi ile, artık bu dünyaya yeni bir şey gelmeyecek. Dönüşüm tamamlanacak ve hayat bir döngü, sonsuz bir dönüş halini alacak her birey için, hepimiz yaşadıklarımızı saniyesi saniyesine tekrar edeceğiz, seslerimiz yok olmayıp sonsuzda yankılanacak tekrar tekrar. Toplumlar manipülasyona maruz kalmaya devam edecekler, mikro ve makro iktidar savaşları

hiç’i düşünürken

insan kendini boşlukta hisseder mi boşluk kendini insanda hisseder mi söyle gülüm sen beni HİÇte gördün mü? – T. D – Sana Hiç’in türküsünü söyleyemem, sana Hiç’i koklatamam, seni Hiç’te göremem, ben Hiç’te olmadığım sürece. Yaşamın sırrı Hiç’teyse eğer, Hiç olmalısın gülüm, ölüpte dirilmelisin, çünkü ölüm sırra açan kapıdır. 1. İnsan varoluş putlarını ardında bıraktığı