biquette’i kaybettik, başımız sağolsun

biquette fransanın dordogne nehri vadisi taraflarındaki küçük bir yerleşim yeri olan mauriac’daki süt üretim tesisinde geçirdiği 5 yıllık hayatından sonra kaçmayı tercih eden keçimiz. kendisinin kaçtıktan sonra bir konser alanına sığındığı söyleniyor. zamanla konser kitlesiyle kaynaşan, tütün ve alkollü bir yaşam tarzı benimseyen biquette 5 yıldır bir işgal evinde yaşantısına devam ediyordu. fakat geçtiğimiz günlerde

kuaför cengiz

sekiz senenin birikimi iki kelimeyle adını bulmuş oldu… 8 sene uğraş, 8 sene vahşet, 8 sene kriz, 8 sene dehşet, grevler, politika, saçmalık… tabelaya bakıp birbirimize döndük. aynı anda ”kuaför cengiz” deyiverdik. her şey böylece devam etti… kuaför cengiz 1992 yılında kurulmuş ilk t.c.g.c.(türkiye cumhuriyeti grindcore) grubu. ekip albayrak-gitar&vokal, çaykur-bas&vokal, fatih davul’dan oluşuyor. bir müzik grubunun sahip

sakatat / semih

semihle yıllar evvel ankarada bir hardkor/pank konseri sırasında malaz onur (selam olsun) vesilesiyle tanışmıştık. benimle birlikte bu tarz konserlerde çay içebilen tek insan olarak göze batan semih ve sakatat‘ı sanaldan paslaşmalar dışında ilk kez 2009 temmuzunda kemancı’da vuku bulan noizine festte (bakın fotoğraf çekmişim) canlı izleme fırsatı buldum. konser öncesinde geçen sessiz sakin diyaloglarımızın ardından