“Karşı-Sanat”ın Genç Bir Adam Olarak Portresi

I. Karşı-sanat, ilk olarak Marcel Duchamp tarafından değil, duvarda asılı ya da çizili olan imgeye bakarken, onun neden ya da ne olduğunu anlayıp da nasıl olup da bu kadar pahabiçilemez bir nesne statüsüne yükseldiğini anlamayan herhangi biri tarafından keşfedilmiş olmalıdır. II. Karşı-sanat, sanata karşı değildir; olsa olsa, onu, koleksiyoner ve uzmanlar ordusunun gönderdiği sürgün diyarından

dada: dadacılıktır

Dadayı kim yarattı? Kimse ve herkes. Ben bir bebekken Dada yapıyordum ve anamdan kıçıma şaplak yiyordum. Şimdi herkes Dadacı olduğunu iddia ediyor. Son otuz yıldır Zürih’te, Köln’de, Londra’da, Tokyo’da, San Francisco’da, New York’ta. Ben New York’ta bir Dadacı olduğumu iddia edebilirim. 1912’de Dadadan evvel. 1919’da Dadacıların izni ve onayıyla, Dadayı New York’ta yasallaştırdım. Yalnızca bir

dada şarkısı

I Bir dadacının şarkısı yüreği dadayla dolu fazlaca yordu motoru yüreği dadayla dolu Asansör bir kral taşıyordu ağır çıtkırıldım özerk ayrıca kırsın mı sana sağ kolunu yollasın mı Roma’daki Papa’ya Artık bu yüzden işte Asansörcüğün yüreğinde dada mada hak getire Tıkınıp durun çikolata yıkayıp beyninizi dada dada su için üstüne sonra II Bir dadacının şarkısı

yamyam manifestosu

Yaratılmış olan ve yaratılmamış olan diye bildiklerimiz arasındaki çatışma – insan ve onun tabuları arasındaki sürekli çelişkiyle resmediliyor. günlük sevgi ve kapitalist yaşam biçimi. Yamyamlık. Kutsal düşmanı emip onu bir toteme dönüştürüyor. İnsanın serüveni, dünyevi amacı. Ancak saf elitler, içinde hayatın en yüce anlamını barındıran ve Freud’un hastalık olarak tanımladığından sakınarak, dini doktrinin gösterdiği şekliyle,

sonsuz milimetre manifestosu

önce formların, renklerin, kelimelerin, seslerin gelişmesine izin vereceğiz son onları izah edeceğiz. önce bacakların, kanatların, ellerine büyümesine müsaade edeceğiz sonra bırakacağız uçsunlar kendilerini şarkı söyleyerek gösteriyorlar ortada bir zaman çizelgesi, bir hesaplama ya da bir savaş varsa, ben önce bir plan tasarlamayanlardanım. yıldızların, çiçeklerin, formların, renklerin sanatı sonsuzluğun bir parçasıdır. hans arp 1938