SPLEEN

Sanki ben yağmurlu bir ülkenin kralıyım, Zengin ama güçsüzüm, gencim ve çok yaşlıyım, O kral ki sıkılmış, usanmıştı her şeyden, Av’dan, köpeklerinden, hayvanlardan, şahinden. Eğlendirmez olmuştu, dalkavuklar, lalalar, Gözde soytarısının söylediği şarkılar. Balkonunun önünde can çekişen halkı da Artık zevk vermiyordu bu vahşi, hasta ruha; Bir mezara dönüştü zambaklanmış döşeği, Her tür prense hayran sarayın

Edouard Leve – Otoportre

…Okuduğum kitapları sayarken, hile yapıp bitmemiş kitapları da sayarım. Kaç kitap okuduğumu asla tam olarak bilmeyeceğim. Raymond Roussel, Charles Baudelaire, Marcel Proust, Alain Robbe-Grillet, Antonio Tabucchi, Andre Breton, Olivier Cadiot, Jorge Luis Borges, Andy Warhol, Gertrude Stein, Gherasim Luca, Georges Perec, Jacques Roubaud, Roberto Juarroz, Guy Debord, Fernardo Pessoa, Jack Kerouac, La Rochefoucauld, Baltasar Gracian,

baudelaire – kötülük çiçekleri

bana ne sendeki dirlik ve düzenlikten hem güzel ol, hem de acı duy! ekler gözyaşı yüzüne başka güzellik, yeşillikte bir su gibi üstelik; borayla canlanır çünkü çiçekler. … diyemezsin ki, tutsak kraliçe, beni korkuyla sevebilen ancak, ağır dehşetiyle sürerken gece çığlıklar içinde ruhun, delice, bana: “ey kralım, sana dengim, bak! ilk olarak 1857’de fransa’da yayımlanmıştır.