Adonis

koparken durdu─čun ye┼čil ge├žitte y├╝z├╝n as─▒l─▒ sa├žlar─▒ndan sonra anlamlanamaz hi├žbir kare ├Âyle hi├žbir kare saatleri silmez zamandan ├Âl├╝ml├╝lerin en g├╝zeli bir tel kumral en y├╝kl├╝s├╝ iki g├Âz d├Ân├╝yoruz ba┼ča┬á d├Ânemiyoruz ba┼ča… anda tak─▒l─▒ bir an gelip oturdu─čumu hat─▒rla yan─▒na bekledi─čimi sessizli─či sessizli─čin ellerimde bekledi─čini suslu, k─▒r─▒k gidi┼člerin duman duman kaybolu┼člar─▒n k├╝fl├╝ bir sesim sadece ard─▒nda

─░K─░ ├ľL├ť ADAM

─░ki adam ├Âld├╝─č├╝nde g├╝ne┼č hala tepede say─▒l─▒rd─▒. Sinekler hen├╝z oral─▒ de─čildi ama adamlar ├Âlm├╝┼čt├╝ bir kere ve er ya da ge├ž do─ča bunu fark edecekti. Ev ger├žekten da─č─▒lm─▒┼čt─▒, berbat halde, yerler cam k─▒r─▒klar─▒ i├žindeydi. ─░ki ├Âl├╝ye ra─čmen evde hala komik olan bir ┼čeyler mevcuttu; ev huzurluydu ve huzur iki ceset i├žin al─▒┼č─▒ld─▒k atmosfere pek uygun