┼×iir Adam─▒ Rahats─▒z Etmeli

Andre Gide g├╝nl├╝─č├╝nde sanat bask─▒dan do─čar, der. Ben, g├╝n├╝m├╝z ┼čiiri i├žin daha da ileri giderek ┼čiir ayni zamanda kendine birtak─▒m bask─▒lar arar diyorum. Soruyu ister estetik planda, ister ├Âb├╝r planlarda ele alal─▒m, bu b├Âyle. ├ça─čda┼č ┼čiir hep al─▒┼čkanl─▒klara, yerle┼čmi┼č simetrilere, edinilmi┼č rahatl─▒klara kar┼č─▒ olmu┼čtur. NÔÇÖolursa olsun yenilenmek, en b├╝y├╝k kayg─▒s─▒ bu onun. Bunun i├žin de

dada: dadac─▒l─▒kt─▒r

Daday─▒ kim yaratt─▒? Kimse ve herkes. Ben bir bebekken Dada yap─▒yordum ve anamdan k─▒├ž─▒ma ┼čaplak yiyordum. ┼×imdi herkes Dadac─▒ oldu─čunu iddia ediyor. Son otuz y─▒ld─▒r Z├╝rih’te, K├Âln’de, Londra’da, Tokyo’da, San Francisco’da, New York’ta. Ben New York’ta bir Dadac─▒ oldu─čumu iddia edebilirim. 1912’de Dadadan evvel. 1919’da Dadac─▒lar─▒n izni ve onay─▒yla, Daday─▒ New York’ta yasalla┼čt─▒rd─▒m. Yaln─▒zca bir

manifesto – spur grubu

Bug├╝n, ahlak├« yeniden silahlanmaya kar┼č─▒ ├ž─▒kan, gelece─čin ta┼č─▒y─▒c─▒s─▒ olan bir sanatsal yeniden silahlanma var. Avrupa b├╝y├╝k bir devrimin, benzersiz bir k├╝lt├╝rel darbe giri┼čiminin [putsch] e┼či─činde. ├ľzg├╝rl├╝─č├╝n son topra─č─▒ olan sanat ku┼čkusuz onu her t├╝rl├╝ ara├žla savunacakt─▒r. Bizler, teknikle┼čmi┼č makinenin devasa ├žirkin yap─▒s─▒n─▒ protesto etmeyi ama├žl─▒yoruz. K├╝lt├╝rel bir ├ž├Âl yaratan ak─▒lc─▒l─▒─ča [rasyonalizm] kar┼č─▒ ├ž─▒k─▒yoruz. Otomatik olarak