sokakta sürgün benekler

bilemesin kimse özleminin yanıklığını
duyamasın rezalet kokunu 
dokunamasın kimse pencerenden gökyüzüne
alamasın kimse geceni

ayağını taşa basma üşütürsün

kapılarını kapat sokaklarının
dört duvar kokusuyla boğulma sakın

karanlığı elinde tut ve sakla
sakladıkça biz güneş doğuyor sanalım

Bir cevap yazın