19 Nisan
öyle çeviriler okuyorum ki, hiçbir şey anlamıyorum.
oysa, anlam her şeyin temelidir.
anlamı olmayan şiirler bile, kimseye yutturamaz kendini.
yalnız okurların da şiirin gizine varabilmek için, çaba göstermesi gerekir. dümbeleğin biri bir şiiri çakmadı diye, o şiirin anlamsız olduğuna varamayız.
soyut şiirlerde bile az çok bir anlam vardır. daha doğrusu, ozan şiirini öyle kurar ki, okuyan onda hemen bir anlam bulur.

salâh birsel’in kim olduğunu anlatmaya gerek yok diye düşünüyoruz. bildiğiniz ya da bilmeniz gerektiği varsayımındayız. karşımızda günlükleri var, hacivat günlüğü şeklinde isimlendirilen. sıradan bir günlük değil öncelikle, deneme ustasının ciddi gayreti ve titizliği olduğu ortada. tarih olarak 1949-1956 ve 1972-1975 yıllarını kapsıyor. çoğu zaman kısa, az ama öz ve anlatmak istediklerini net bir şekilde anlatan içten yazılar. özellikle edebiyat severler için harika bir kaynak ve biz de bir yazımızda “edebiyat severler” sözcük grubunu kullandığımız için gururluyuz.

fransa’da kapıcılara varınca, herkes anılarını yazmıştır diyor birsel. günümüzde fransa için ne kadar geçerli bilemem ama bizim için twitter’ın ötesine geçmiyor çoğu insan için anılar. biz yine de tavsiyemizi yineleyelim, birsel’in günlüğü gibi günlüklerden ilhamınızı alıp siz de yazmaya başlayın. eminim bir noktada ne kadar doğru bir karar verdiğinizin farkına varacaksınız.

şimdi yıl 1949.

hacivar günlüğü
salâh birsel
Sel Yayıncılık
2018, 286 sayfa
ISBN: 978-975-570-912-3