Müfredat, Rezalet ve Eğitimli Budala Üzerine

Laura’nın kütüphanesinde, Taittinger Nocturne Rosé şişesi refakatinde (SEE: GRAPES OF WRATH & THE NAME OF THE ROSE) yüz kadar sözcükten oluşan, gramer bilgisinden ve bazı telaffuz şablonlarından bihaber, hemen hiç olmayan Fransızca adabım ile; Grande Encyclopédie Larousse içerisinde “blind navigation” icra ediyorum. Parascolaire! Périscolaire… İngilizce’ye zalimce “extracurricular” olarak tercüme ediliyor. Prömiyer hedefi vasat paradigmanın yasaklanmış

michel del castillo – gitar

çünkü aşmak zorunda kaldığı güçlükleri yalnızca yazarın kendisi bilir; yapıtın ortaya çıkmaya başladığı ilk haliyle bitmişi arasında katetmesi gereken mesafeyi yalnızca o ölçebilir. bu yapıtı, başka yapıtlardan daha çok ve kutsallıkla ilgili olmayan başka nedenlerden dolayı sevebilir: tıpkı bir annenin kendisine en çok üzüntü veren ve onu kaygılandıran çocuğunu yeğlemesi gibi. yazarın önsöz yazdığı ve

MOD 133 – 20190618

saat ilerliyor, vakit geçiyorbirazdan bitirmemiz lazımbirazdan (birozdan) bitirmek lazımherkesin yerine dönmesi lazımbirazdan yine akşam olacakbirazdan yine gece gelecekherkes yatacak, herkes uyuyacakherkes rüya görecek rüyaherkes bu gece rüya görecek rüyabirazdan duracaz, siz hepiniz gideceksinizherkes yerini bulacakburada yatağı olmayan var mıherkesin yatacak bir yatağı var mıherkesin görecek rüyası kaldı mıherkesin bir rüyası var mıdışarda güneş var günesperdeleri

Temmuz’un ortası eksi 1

Bahar temizliği, gözyaşlarımla halıları siliyorum.Odamdaki kokunu sökmek için ceplerimdeUnuttuğum peçeteleri kullanıp çöpe atıyorum.Duraklara yaslanmış insanlar, insanları geçen duraklar…Atların üstüne kurulmuş panayırlarSokaklarda dans edenlerin üzerinden geçiyor.Eski dostlar, eski aşklar, eski sokaklar…Reseptörlere meydan okuyarak hissetmiyorum, acımıyorumSadece yürüyorum, görüyorum, duyuyorum.Sırana oturdum, üstünde adının üçüncü harfi “K”azılıama eminim sıra senin.(Sıra kimin?)Kim bilir belki de senin kapattığın kapıları açıyorum.Hasretimi saklamam

Rock Bottom Riser

Son dönemde Chris Cohen, Cass McCombs gibi isimlerle, en azından uluslararası anlamda, zirvesini yaşayan saykedelik soslu amerikan folk rockının en nadide temsilcisi bana göre, Bill Callahan. Çölün ortasında, izole hayatların, bitmek bilmeyen yolların, kaybetmekten gocunmayanların müziğini yapan bir adam. 1990 yılında smog olarak başladığı kariyerine, 2007 yılından bu yana kendi ismi ile devam ediyor. Prestijli