Regent Street’teki insanlar oto-yıkıcıdır.

Roketler, nükleer silahlar oto-yıkıcıdır.

Oto-yıkıcı sanat.

HH bombalarının damla damla düşüşü.

Kalıntılar ile ilgilenmiyor, (resmedilmeye değer)

Oto-yıkıcı sanat yıkım ile saplantıyı yeniden emreder, bireylerin ve kitlelerin tabi tutulduğu yumruklamaya.

Oto-yıkıcı sanat silah üretiminin mecburi mükemmeliyetçiliğini yansıtır – yıkım noktasının parlatılması.

Oto-yıkıcı sanat teknolojinin kamusal sanata dönüşümüdür. Engin üretim kapasitesi, kapitalizmin ve sovyet komünizminin kaosu, sermaye fazlasının ve kıtlığın bir arada bulunması; nükleer silahların depolanmasındaki artış – teknolojik toplumları yok etmeye yetecek miktardan fazla; makinaların ve yaşamın kişinin akıl yürütmesindeki muazzam dezintegratif etkisi.

Oto-yıkıcı sanat yirmi yılı aşmayacak bir sure içerisinde kendi yıkımına otomatik olarak ulaşacak bir aracı içeren bir sanat. Oto-yıkıcı formların diğer formları manuel manipülasyon içerir. Oto-yıkıcı sanatın, sanatçının dezintegratif sürecin doğası ve zamanlaması üzerinde sıkı bir kontrolü olduğu formları ve sanatçının kontrolünün çok hafif olduğu formları da var.

Oto-yıkıcı sanat üretiminde kullanılan malzemeler ve teknikler: Ahşap. Alçı, Asit, Balistik, Basınç, Beton, Boya, Buhar, Buz, Cam, Çömlek, Damlatma, Doğal Kuvvetler, Elektrik, Elektroliz, Esneklik, Fotoğraf, Geri Besleme, Güneş Enerjisi, Hareketli Resim, Isı, Işık, İnsan Enerjisi, Jet, Kağıt, Kaynak, Kil, Korozyon, Kum, Metal, Nükleer Enerji, Plastik, Radyasyon, Seri Üretim, Ses, Sıkıştırma, Sibernetik, Stres, Su, Tel, Titreşim, Tuval, Yanma, Yapıştırıcılar, Yük.

siber gnosis #2 için çevrilmiştir.

Gustav Metzger ~ 1960