nerde kalmıştık?

bu başlık ile yazdığımız ilk yazı değil. geri dönüp baktığımızda etilen’in 16 yıl önce başladığı, muhtemelen gençlik heyecanıyla sildiğimiz ilk database’i göz ardı ettiğimizde bile burada yazılan ilk yazının (şimdi bakıyorum) –ugh! 2008 nisan tarihli olduğunun farkına varmak enteresan oldu– ardından birkaç kez sessiz dönemimiz olmuştu. yıkım olmazsa yapım da olmaz teorisine örnek için kullanılabiliriz.

evet geri döndük. şeylerin ve kişilerin değerinin kaybedildiğinde ya da kaybedilmeye yakın olduğunda daha çok farkına varılması insan türünün geliştirmesi gereken özelliklerin başında geliyor. muhtemelen etrafınızda olan fakat farketmediğiniz güzellikler ve değerler için tekrar bir hatırlatma yapmak istiyorum – sevdiklerinizi ihmal etmeyin. ayrıca gerekli olmayan şeyleri hayatınızdan çıkardığınızda da benzer güzel bir etki yaşandığını unutmayın.

etilen özeline dönecek olursak, öncelikle bu süre boyunca atılan ve beklentimin oldukça üzerinde olan sayıda email, yorum vs. için teşekkür ederim. bu umutsuzluk coğrafyasında, birçok kişi ve oluşumun gitmeyi ya da uzaklaşmayı tercih ettiği dönemde, kaliteli içerik bulmanın gittikçe zorlaştığı bu çöplükte az biraz faydalı olduğumuzun farkına varmak gülümsetti. şüphesiz ki bu yazılar geri dönüş için temel motivasyon kaynaklarından biri oldu. ayrıca bazı şeyleri yeniden düşünme fırsatı da oluştuğu için yeni başlangıcı, yılların birikimini daha ön plana çıkaracak ve mobil cihazlarınızda daha rahat kullanabileceğiniz bir tasarım ile yaptık. umarım beğenilir. geri bildirim ve önerileriniz için nasıl ulaşmanız gerektiğini biliyorsunuz.

lafı fazla uzatmadan karşınızda yeni etilen. verilen ara için kusura bakmayın diyerek, biraz daha farklı bir formatta ama değerlerinde ve duruşunda bir farklılık olmadan yola devam ediyor. umarım sizlerin de desteğiyle – eş, dost, arkadaş ile paylaşabilirseniz seviniriz, belki unutmuşlardır.

biz umutsuz değiliz. bu topraklardaki tüm olumsuzluklara rağmen hala sarmaşıkların arasından sızan bir ışık var ve ulus baker’in “sadece varolmamız bile, belli bir noktada onlara zarar verecektir” sözünü hatırda tutmalı hep.

nerde kalmıştık?


1 yanıt: “ nerde kalmıştık? ”
karabatak için bir cevap yazın Cevabı iptal et

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir