Artık birçok şeyin vaktinin geçmiş olduğu yolundaki bezgince duygu, 14. yüzyılın başlarına dayanır. Metokhites’in başlıca takıntılarından biri, dünyaya “geç gelmiş” olduğu, “insanlığın hayatında geç kalınmış bir noktada,” “son çağda,” “insanlığın tortuları arasında” yaşamakta olduğu idi. Gregoras, 1343-1344’te tüm dünyayı kasıp kavuran iç savaşları anlatırken, bütün yeryüzünün kötülükle dolup yaşlandığını söylemişti. Tanrının yeryüzünü süpürüp temizleyerek “zamanın bu ileri noktasında” huzurun hükmüne hazırlamasını umuyordu. 15. yüzyılda methiye yazarlarının yarattığı gürültü içinde bu motif çarpar göze. Mikhael Apostolis, tebaasına güven aşıladığı için VIII. İoannes’e övgüler düzüyordu; öyle ki artık bu geç vakitte, kendilerine ve özgürlüğe yaraşır şeyler düşünmeye başlamışlardı. İoannes
Argyropoulos, XII. Konstantinos’u yeni imparator olarak selamlarken, Konstantinos’un tebaasının bu geç vakitte özgürlük ışığını görmesini ummaktaydı.

Vakit geç olmuştu. Peki ama ne için?

01. The Ex + Tom Cora – State Of Shock
02. The Ex + Tom Cora – Dere Geliyor Dere
03. Saska – Adasuzın Turalım
04. Tuğçe Şenoğul – Kaçıyorum Bak
05. Ağaçkakan – İhtiyar
06. Nihil Piraye – Değildir (feat. Ezhel & Kamufle)
07. Brek – Spook
08. Brek – Bell Tolls 4 No 1
09. Etnik Sentetik – Vatican Radio
10. Etnik Sentetik – Dasystem (Part 2)
11. Nick Cave & The Bad Seeds – From Her To Eternity (1987)
12. Toz ve Toz – Roketler Ağlamaz
13. The Ventures – War Of The Satellites