margaret

bu sabah kapı vuruldu. kapıya vurma şeklinden kim olduğunu anladım, köprüden gelişini de duymuştum.

gıcırdayan tek tahtaya bastı. her zaman ona basar. bir türlü anlayamıyorum. neden hep aynı tahtaya basıp durduğu üzerine epeyce düşündüm, nasıl oluyor da hiç ıskalamıyor, ve işte şimdi kapımın önünde duruyor, kapıyı çalıyor.

kapıyı çaldığı gerçeğini kabullenmedim çünkü umurumda değildi. onu görmek istemiyordum. ne demeye orada olduğunu biliyordum ve umurumda değildi.

sonunda kapıyı çalmayı kesti ve köprüden geri döndü ve tabi ki aynı tahtaya bastı: yıllar önce yapılmış, çivileri düzgün çakılmamış ve tamiri imkansız tahtaya. o gidince, tahta sessizleşti.

ben o tahtaya basmadan köprüden yüzlerce kez geçebilirim ama margaret her zaman o tahtaya basar.

richard brautigan / karpuz şekerinde

Comments

flagg dedi ki:

Basit düşünerek alışkanlıklar, insanların farklı karakterleri olduğu gerçeği ve birbirini anlamanın her zaman o kadar kolay olmadığı noktalarına odaklanabilirsiniz belki :)

Senem dedi ki:

Merhaba, bana bir proje için şu bölümün bir anlamı lazım, görüntü tasviri yapmam isteniyor ve bana verilen metin üzerinden yola çıkmam isteniyor. metin şu ; ” Köprünün üzerinden bir ileri bir geri giderek yarım saat kadar vakit geçirdim. ama bir türlü Margaret’ın basıp durduğu o tahtayı bulamadım. Dünyadaki tüm köprüler birleşip, tek bir köprü haline gelseler bile Margaret o tahtayı ıskalamazdı.” Burda yazar ne anlatmak istemiş? Bana yardımcı olabilirseniz çok memnun olurum. Şimdiden teşekkürler :)

Bir cevap yazın