lettrist enternasyonel üyeleri paris’te charlie chaplin’in basın toplantısını sabote etti. “artık düztabanlara yer yok” başlıklı bir broşür dağıttı. broşür söyle bitiyordu; sahne ışıkları, sözde mükemmel bir mim olan kişinin makyajını eritti. artık tek görebildiğimiz kederli ve paralı yaşlı bir adam. evinize gidin bay chaplin.

isidore isidou bu durumu kınadı ve lettrist’ler arasında bölünme başladı. lettrist enternasyonel böyle kuruldu.


lettirst enternasyonelin konumu . 1952

Charlie Chaplin’in Ritz’de düzenlediği basın toplantısına müdahale etmemizin ve yönetmen Jean-Isidore Isou’ya cemaatvari bir şekilde teslim edilen külte karşı isyan eden “Artık Düztabanlara Yer Yok” başlıklı broşürün gazetelerde kısmen yayımlanmasının ardından, bu yönetmen ile dizginlerini elinde tuttuğu takipçilerinden ikisinin hazırladıkları ve yaptığımız eylemi onaylamayan bir yazı Combat’da yayımlandı.

Chaplin’in eserlerinin kendi döneminde önem taşıdığını takdir ediyoruz, ancak bugün yeniliğin başka bir yerde olduğunu ve “artık matrak olmayan hakikatlerin birer yalan hâline geldiği”ni (Isou) biliyoruz.Özgürlüğün en önemli kullanımının putların yıkılması olduğuna inanıyoruz, özelliklede bu putların özgürlüğü temsil ettikleri bir zamanda. Broşürümüzün kışkırtıcı havası, ortak ve körü körüne coşkunluğa karşı verilmiş bir tepkidir. Bazı Harfçilerin (ve bizzat Isou’nun) mesafeli duruşları bu olayda yalnızca ihanetlere; aşırılık taraftarları ile artık aşırı olmayanlar arasında, bizim ile eskimiş zaferlerine “gülüp geçecek” şekilde “gençlik dönemlerindeki keskinlik”lerini reddedenler arasında, yirmi yaşından büyük olanlar ile otuz yaşından küçük olanlar arasında sürekli yeniden gündeme gelen bir anlayışsızlığa yol açmıştır.Bizler yalnızca altına imzamızı attığımız metnin sorumluluğunu üstleniyoruz. Kimseyi inkâr etmiyoruz.

Çeşitli kızgınlık ifadelerinin bizimle ilgisi yoktur. Gericiler arasında dereceler yoktur.

Böylelerini meçhul ve şoka uğramış kalabalığın takdirine bırakıyoruz.

SERGE BERNA, JEAN-L. BRAU, GUY-ERNEST DEBORD, GIL WOLMAN

Not: Bu metin, 29 Temmuz 1881 tarihli yasanın 13. Maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle Combat tarafından reddedildi. Sonunda, 1 Aralık 1952’de Internationale Lettriste’nin 1. sayısında yayınlandı.