kutu adam

“bakmakta” sevgi vardır, “bakılmakta” ise nefret. insan bakılmanın sancısına dayanabilmek için sırıtır. fakat hiç kimse sürekli “bakan” olarak kalamaz. “bakılan” kendisine bakmakta olana dönüp bakarsa, “bakan” “bakılanın tarafına geçmiş olur.

kobo abe. arka sayfada japon edebiyatının en sıradışı yazarlarından biri olarak tanımlanmış. o kadar hakim değiliz, dolayısıyla yorum yapamayacağız. ayrıca görülmek ve görülme arzusundan bahsetmiş. bizi de en rahatsız eden noktalardan biri. zapatistaların görünmek için yüzlerini kapatmasının hala anlaşılamadığı bir dünyada yaşıyoruz. insanlar artık görülmek -yani instagramda story paylaşmak için- seyahat ediyor, kitap okuyor, kıyafet alıyor, gülümsüyor. milyonlarcasının aynı şeyi yaptığı bir ortamda daha da görünür olmak için çırpınıyor, en değerli anlarını paylaşıyor fakat günün sonunda istediği kalp ve takipçi sayısına ulaşamadığında daha mutsuz oluyor. bu uğurda yapılan nice saçmalıkları bizden daha iyi biliyorsunuzdur.

kobo abe bu kitabı 1973 yılında yazmış. yine o dönemde bile problemin farkına varmış gibi. bugün oturup tekrar bu kitabı yazmaya kalksa acaba aynı şeyleri yazar mıydı gibi bir soru işareti. biz şimdilik elimizdekiyle yetiniyor ve bu yeniden basımı okuyoruz. yeterince düşündüreceğinden eminiz umarım bazı görünür olma çabalarından vazgeçirmek yolunda bir katkısı olur.

kutu adam
kobo abe
türkçesi: devrim çetin güven
sel yayıncılık
2019, 204 sayfa

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir