Kirli Eller

Ellerimiz kirli,
yüzüne götürme
ellerimiz göğe doğru
uzanma
ellerimiz değmiyorsa içimize
dokunma derime
oraya götürme beni
burada bırakma
gitme
duymayalım
gör beni, yaklaşma
seslen bana kendi sesinle
Saklanma çık
atsan yüzünden o ifadeyi
kirlidir çünkü
bir kumar masasında
kerhane duvarında
bir cinayet yerinde hatta
kırbaçları dağlayan celladın yüzünde bile
kendimizde değil
hep başkalarında arıyoruz masumiyeti.

* Edvard Munch, Hands, 1894

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir