İfademin fakirliğini giderecek

Kelimelerimiz yoktu

ama ben de öfkeliydim

ve nefret ediyordum bir şeylerden,

Sonrası olan herkes uzaklara…

Diker gözünü

toplu konutlardan açlık 
Görünmez mi
Yıkılırsa da Sur
Akşam yemeği bir dakika gecikmezmiş
Şaşman gerekmez mi
Milliyetçiliğin ranta dönüş hızına
Ve yalanın insan ruhundaki yerine

 peki

Bu neyin ısrarı çürümüş vicdanların

Ayağı kırılan at bile bilirken sonunu

Sen insan tüm doğruların yıkılmışken

Neden ayaktasın hala

Terk etmek zamanı geldi

Sökün tutunan tüm parmaklarını kerpetenle

Dirileri de gömün ölülerin yanına,

olmaz yakın çünkü

Zaman artık dün ve şimdi değil

Şimdi hiç değil

Zaman sadece yarın, yarın ve yarın

Hayııır