Hayal Et!

Do─čduk ve hen├╝z hayal g├╝c├╝ olan birer tehdit olarak d├╝nyaya geldik. ├çocuk olman─▒n bile ba┼čl─▒ ba┼č─▒na bir mutluluk kayna─č─▒ oldu─ču, hatta ya┼čam─▒n, k─▒z ├žocuklar─▒n─▒n sa├žlar─▒ndan yap─▒ld─▒─č─▒, hayal etmenin t├╝m d├╝nyay─▒ de─či┼čtirebilece─či bir ├ža─č idi. ├ç├╝nk├╝ hayal g├╝c├╝ bu d├╝nyay─▒ de─či┼čtirebilirdi! ├çocuk i┼č├žili─čini engelleyebilir, geliri e┼čit b├Âl├╝┼čt├╝rebilir, g├╝nd├╝zleri s├Âm├╝r├╝lmeyi; geceleri a├ž yatmay─▒ ├Ânleyebilirdi.

Belirli ┼čeyler kar┼č─▒l─▒─č─▒nda belirli mebla─člar─▒ ├Âdemeyi taahh├╝t eden ebeveynlerimizin evlerinde b├╝y├╝t├╝ld├╝k. ├çitlerle ├ževrilen araziler, kar┼č─▒l─▒─č─▒ faiz olan bor├žlar bizim gelece─čimiz i├žin al─▒nm─▒┼čt─▒. Anlad─▒k├ža s─▒k─▒c─▒ olmaya ba┼čl─▒yordu ya┼čam! Bir d├╝zeni fark─▒nda olmadan ya┼čatan ve muhafaza eden bireylerin -ecek -acak kipleriyle s├╝sledi─či zaman diliminin nesnesi olarak ├ža─ča evriliyor, pamuk ┼čekerin masumiyetini kaybediyorduk.

─░nsanlar┬ád├╝nyan─▒n d├╝zenli ve g├╝venli bir yer olmas─▒ i├žin y─▒llarca ├žal─▒┼čt─▒lar. Ama hi├ž kimse bunun ne kadar s─▒k─▒c─▒ olabilece─činin fark─▒nda de─čildi. B├╝t├╝n d├╝nyan─▒n parsellendi─čini, h─▒z limitleri kondu─čunu, b├Âl├╝mlere ayr─▒ld─▒─č─▒n─▒, vergilendirildi─čini ve d├╝zenlendi─čini, b├╝t├╝n insanlar─▒n s─▒navlardan ge├žirildi─čini, fi┼člendi─čini, nerede oturdu─čunun, ne yapt─▒─č─▒n─▒n kayd─▒n─▒n tutuldu─čunu d├╝┼č├╝n├╝n. Hi├ž kimseye macera ya┼čayacak bir alan kalmad─▒, sat─▒n al─▒nabilenler hari├ž. Lunaparka gitmek gibi. Film izlemek gibi. Ama bunlar yine de sahte heyecanlard─▒. Dinozorlar─▒n ├žocuklar─▒ yemeyece─čini bilirsiniz. B├╝y├╝k bir sahte afetin olma ┼čans─▒ bile oy ├žo─čunlu─čuyla ortadan kald─▒r─▒ld─▒. Ger├žek afet veya risk ihtimali olmad─▒─č─▒ndan, ger├žek kurtulu┼č ┼čans─▒ da ortadan kalkm─▒┼č oldu. Ger├žek mutluluk yok. Ger├žek heyecan yok. E─člence, ke┼čif, bulu┼č yok. ┬á – ┬áChuck Palahniuk

B├╝y├╝d├╝k… Sistemin, uyan─▒k oldu─čumuz her dakika, dikkatimizi ba┼čka yerlere ├žekmekle me┼čgul oldu─ču, tamamen zapt oldu─čumuzdan emin olmak istedi─či zamanlarda; ├Ânceleri g├╝├žl├╝ ve sihirli bir sese sahip olan hat─▒ralar─▒n, bir ya┼čtan sonra iyi ya da k├Ât├╝ fark etmeksizin, sahiplerine ac─▒ verdi─či ├ža─člar─▒ g├Ârd├╝k. Art─▒k neyi, nas─▒l, ne kadar t├╝ketece─čimizi ├Â─črenirken, soka─č─▒n kar┼č─▒s─▒na ge├žmek istedi─čimizde; g├╝vendi─čimiz insanlar─▒n ellerine ihtiya├ž duymad─▒─č─▒m─▒z zamanlard─▒. Kitlesel t├╝ketim i├žin kitlesel olarak dizayn edildik!

Kamusald─▒k; di─čerimizin kap─▒s─▒n─▒n ├Ân├╝n├╝ de s├╝p├╝r├╝rken, ruhumuzun ana karas─▒ndan kopar─▒l─▒p, ba┼čkalar─▒n─▒n “anamal”─▒n─▒ art─▒rmak i├žin yeniden ├Ârg├╝tlendirildik; bir sistemin s├╝reklili─či i├žin haz─▒rda tutulan yedek ordunun “t├╝kenmez” kalemiydik…

Kar┼č─▒l─▒k beklemeden, yaln─▒zca yapm─▒┼č olmaktan keyif ald─▒─č─▒m─▒z ve kendimizi iyi hissetti─čimiz iyilikler vard─▒; “fayda”y─▒ ├Â─črendik… ├ç├Âld├╝ “fayda”, ve biz, faydadan yap─▒lma bir ├ž├Âlde, kendi ├ž├Âl├╝m├╝z├╝ bekleyen bir ├žad─▒ra d├Ân├╝┼čt├╝k.

Ya┼čland─▒k… Biz, derin bilginin ve b├╝y├╝n├╝n g├Âm├╝l├╝ hazinelerini i┼čaret eden sonsuz bir varl─▒k; biz, orman─▒n, bereketin ve derinli─čin ruhuyduk. Yarad─▒l─▒┼ča ihanet ettik, ├Âz├╝m├╝z├╝ saklad─▒k, yabanc─▒la┼čt─▒k ve kaybettik! Sakl─▒ kay─▒plar gibi aram─▒zda ama g├Âr├╝nmeden ya┼čamak zorunda b─▒rak─▒lm─▒┼č insanlar haline getirildik.

Bu hayat─▒ ve mekani─čini duyumsamam─▒z─▒ sa─člayan; sanat─▒, sanat├ž─▒y─▒ ve eserlerini yakt─▒k, t├╝m ya┼čam─▒n i┼čleyi┼čine mana katan duyguyu yok ettik (Film ├Ânerisi: Equilibrium, Fahrenhayt 451), robotize olmu┼č toplumlara d├Ân├╝┼čt├╝r├╝ld├╝k (Prozac Nation).

├ľl├╝yoruz; o yoldaki biziz ve bir mesafeyi kapl─▒yoruz. Haz i├žin h─▒zlan─▒yor ve s├╝reksiz mutlu oluyoruz. Yapraklar─▒nda ge├žmi┼čin adlar─▒ yazmayan unutu┼č a─čac─▒n─▒n tohumlar─▒ zihnimize ekilirken; dokunu┼čun ad─▒n─▒ unutuyor, gecenin ad─▒n─▒ unutuyor, kelimeleri unutuyor ve insan olmay─▒ unutuyoruz. ┼×imdi o a─čac─▒n g├Âlgesinde kendi g├Âlgemizi bekliyoruz.

Biz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanr─▒lar─▒, rock y─▒ld─▒zlar─▒ olaca─č─▒m─▒za inanarak b├╝y├╝d├╝k ama olamayaca─č─▒z…Hepimiz heba oluyoruz…B├╝t├╝n bir nesil benzin pompal─▒yor, garsonluk yap─▒yor ya da beyaz yakal─▒ k├Âle olmu┼č…Reklamlar y├╝z├╝nden araba ve k─▒yafet pe┼čindeyiz…Nefret etti─čimiz i┼člerde ├žal─▒┼č─▒yor, gereksiz ┼čeyler al─▒yoruz… Bizler tarihin ortanca ├žocuklar─▒y─▒z…Bir amac─▒m─▒z yok; ne b├╝y├╝k sava┼č ne de b├╝y├╝k bir buhran ya┼čad─▒k…Bizim sava┼č─▒m─▒z ruhani sava┼č… Ve bunal─▒m─▒m─▒z kendi hayatlar─▒m─▒z… ┬á – ┬á┬áChuck Palahniuk┬á

Bildi─čimiz t├╝m insanlar─▒n ortak ├žabas─▒ olan bizler; ancak hayal g├╝c├╝m├╝z t├╝kendi─činde “d├╝nya” i├žin bir tehdit olmayaca─č─▒z. O zamana kadar; daha ye┼čil bir gezegenin, adil ve e┼čit olan herhangi bir yerinde, a├ž kalan kimsenin olmad─▒─č─▒ bir soka─č─▒nda, herkese e┼čit ya─čan ya─čmur damlalar─▒n─▒n alt─▒nda, g├Âky├╝z├╝n├╝n sa├žlar─▒m─▒za de─čmesini hayal edece─čiz…

Hayat─▒m s─▒k─▒c─▒ ve de─čersiz olabilir ama en az─▒ndan benim hayat─▒m; fabrikada ├╝retilmi┼č, ikinci el, kalitesiz bir hayat de─čil. – Chuck Palahniuk

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir