FOS

Emir veremiyor, emir alam─▒yor.

Kekemeler ilgisini ├žekiyor, topallar, k├Ârler, dilsizler. En a─č─▒r i┼člerde i┼č├žiler, seyyar sat─▒c─▒lar, kusanlar, a├žl─▒─č─▒ ve uykusuzlu─ču g├Â─č├╝sleyenler.
Gece vakti mesaiden d├Ânenler, sabah─▒n k├Âr├╝nde i┼če gidenler ilgisini ├žekiyor.

Ku┼člar mutlu ediyor, sokak ├ži├žekleri, a─ča├žlardan sarkan t├╝rl├╝ b├Âcekler.
Simsiyah bo┼č lekeler, s├╝rekli renk yer de─či┼čtiren bulutlar, a─č─▒r a─č─▒r ilerleyen trenler ilgisini ├žekiyor.

Silik yaya ge├žitlerini say─▒yor, k├Âpeklerin nefeslerini, kelebeklerin kanat ├ž─▒rp─▒┼č─▒n─▒, iskelelerdeki tahta say─▒s─▒n─▒.

─░ki bira mutlu, be┼č bira sarho┼č, onbir bira deli ediyor.

Meylerin ├╝zerindeki k├Âp├╝kleri say─▒yor, kirpikleri.
G├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝ndeki iki memeyi ├Âl├ž├╝yor, y├╝z├╝nden yaln─▒zl─▒k ak─▒yor. ─░ki ├╝z├╝m a─čl─▒yor kar┼č─▒s─▒nda.

Rahat b─▒raks─▒n g├╝len y─▒ld─▒zlar.

Masalar─▒ say─▒yor, yanan masalar─▒, s├Âven masalar─▒, y├╝r├╝yen masalar─▒, ├Âlen masalar─▒, ya┼čayamayan sandalyeleri.

Bir de ge├ž saate kadar a├ž─▒k olsa ku┼člar─▒n ba─čr─▒.

Merakl─▒ ve ├╝rkek ├žocuklar, bilgin ve suskun g├╝vercinler ilgisini ├žekiyor.

─░kiletmeden s├Âz├╝n├╝ duysa ┼ču u├žurtmalar.

Kiremitleri say─▒yor, bacalar─▒.

G├Âkten sarkan limanlar mutlu ediyor, bir kedinin esnemesi mutlu ediyor, bir bal─▒─č─▒n uyumas─▒, kesilmi┼č demir parmakl─▒klar, k─▒r─▒k kilitler.

S├Ânen lambalar─▒ say─▒yor, a─ča├žlardaki dilsizli─či.

Uykusundan uyand─▒, eldivenlerini giydi ve aynaya bakt─▒.

Serseriyiz san─▒r─▒m, hayat─▒ hi├že sayan ve ya┼čamda kalmaya tutkun serserileriz, hepsi bu de─čil, ama ger├žek bu.

Nefesinden olu┼čmu┼č aynadaki bu─čuya bir ├žizik att─▒ ve g├╝l├╝msedi. Y├╝z├╝n├╝ tavana ve tabana dikti.

Birinin yoklu─ču birinin yoklu─čudur. ─░├žinden ├╝├ž kez m─▒r─▒ldand─▒.

Kendini ├ž─▒r─▒l├ž─▒plak soyup yakmak istiyor.

3 replies on “ FOS ”
  1. Ya┼čayana, ya┼čay─▒┼ča ard─▒ndan ya┼čama do─čru ilerleyen bir anlams─▒zl─▒k, kendini tan─▒mlamakta zora sokuyor insan─▒.

    Anlam ar─▒yor durduraks─▒z.
    Bulamayaca─č─▒n─▒ bile bile.
    T├╝kenmez bir umut ile.
    Ne zamanki vazge├žiyor aramaktan,
    O zaman zaten
    En a─č─▒r sonu tad─▒yor aniden.
    Kimi zaman istemli, kimi zaman istemsiz.
    T├╝kenmi┼člik adl─▒ betondan bir duvara tasl─▒yor y├╝re─čini.
    Kald─▒r─▒p elini bir aman isteyemiyor.
    S├Âzc├╝klerden ├╝midini kesiyor ├ž├╝nki.

    “Birinin yoklu─ču birinin yoklu─čudur.”

    O birisi kendimiz olursa ┼čayet, durum sadece birinin yada bir ┼čeyin yoklu─čundan ├ž─▒k─▒p, herkesin veya her ┼čeyin yoklu─čuna do─čru s├╝z├╝l├╝yor.
    Yeri geliyor, kendini ├ž─▒r─▒l├ž─▒plak yakmak bile isteyemeyebiliyor insan. Anlam─▒n─▒ yitiriyor. Baz─▒s─▒ anlam─▒n─▒ bile anlams─▒z buluyor.
    Sonunda ise
    Yitiriyor benli─čini.
    S├╝r├╝n├╝yor, topra─č─▒n alt─▒nda.
    Dibine dal─▒yor yerlerin
    Ta ki enerjisini t├╝ketene kadar.

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir