kapılar açılmadı, bu dünyaya izinsiz girdik. belki bazılarımız düştü yara aldı. bazılarımız suya düştü, boğuldu. bazılarımız yuvarlandı ama ayağa kalkmasını bildi. kalktı ve erdemle doldu. bu film erdemlinin yaralılara uzattığı iyileştirici eli anlatmıyor. aksine erdemin nasıl soyutlandığını ve soyutlanışın yüzlere nasıl yansıdığını anlatıyor.

aynalar asla güzeli yansıtmadı. aynalara kızmayalım, biz tüm kötülüğü, tüm çirkinliği aynanın arkasına atarız. aynaların olmadığı dünyada kime çamur atacaktık? bu film aynanın ardındakileri merak eden insanların neden aynanın arkasına itelenenlere göz atması gerektiğini anlatıyor.

Kim bu cehennemdeki, sana şükreden yüce tanrım? Cehennemdeki kim?

-Furuğ Ferruhzad

son olarak, arkada bir şiir var. uzun bir şiir. şükretmeyi öğreten bir şiir mi? belki modern bir destan? hayatın tüm gizini saklıyor olabilir mi? şiirin yaptığı şey sizi kendi içinizde seyahate çıkarmak. kendi içinize hiç baktınız mı? içeride ne var, kendinize baktığınızda ne görüyorsunuz? yamuk yumuk şekiller varsa korkmayın. filmi izledikten sonra güzelliğin şekilde olmadığını anlayacaksınız.