ekin

Ekin, bir├žok bak─▒mdan, indirgenmi┼č ve boyun e─čdirilmi┼č bir ormand─▒r. Daha ├Ânce orman bulunan bir yerde yeti┼čir ve asla ├žok y├╝ksek olmaz. ─░nsan─▒n eseridir ve b├╝t├╝n├╝yle onun iktidan alt─▒ndad─▒r. ─░nsan onu eker, bi├žer ve eski ritlerle b├╝y├╝mesine katk─▒da bulunur. Ekin bir ot kadar esnektir ve her r├╝zg├ónn etkisine a├ž─▒kt─▒r. Ba┼čak saplan r├╝zg├órla sallan─▒r; b├╝t├╝n tarla e┼čzamanl─▒ olarak e─čilir. F─▒rt─▒nalarda tamamen yere yap─▒┼č─▒r ve uzun s├╝re orada ├Âylece kal─▒r. Ama tekrar dikilmesini sa─člayan gizemli bir yetene─či vard─▒r ve ├žok k├Ât├╝ h─▒rpalanmad─▒─č─▒ s├╝rece, b├╝t├╝n bir tarla birdenbire tekrar dikilir. Ba┼čaklar a─č─▒r ba┼člar gibidir; r├╝zg├óra g├Âre ya insana ba┼č─▒yla selam verir ya da ba┼č─▒n─▒ ba┼čka tarafa ├ževirir.

Ekin ├žo─čunlukla insandan k─▒sa boyludur, ama boyu insanmkini a┼čt─▒─č─▒nda bile insan onun efendisi olarak kal─▒r. Ekinler b├╝y├╝rken ve ekilirken birlikte olduklar─▒ gibi kesilirken de bir aradad─▒rlar. ─░nsano─člunun kendisi i├žin kullanmad─▒─č─▒ samanlar bile t├╝ketilinceye kadar bir arada kal─▒rlar. Ancak birlikte ekilen bi├žilen, harman edilen ve ambarlanan ekinin ak─▒betindeki ayn─▒l─▒k ├žok daha ├žarp─▒c─▒d─▒r! Bu─čday b├╝y├╝rken, ayn─▒ noktada k├Âk salar; hi├žbir ba┼čak di─čerlerinden ayr─▒lamaz. Birinin ba┼č─▒na gelen di─čerlerinin de ba┼č─▒na gelir. Ba┼čaklar─▒n, insanlar aras─▒ndaki kadar olmasa da b├╝y├╝kl├╝kleri de─či┼čir. Bir ekin tarlas─▒ bir b├╝t├╝n olarak boy bak─▒m─▒ndan genellikle bir├Ârnektir. R├╝zg├órla co┼čtuklar─▒ zamanki ritimleri yal─▒n bir dans─▒n ritmini and─▒r─▒r.

─░nsanlar ├Âl├╝m kar┼č─▒s─▒nda e┼čit olduklar─▒n─▒ a├ž─▒k├ža ekin imgesinde g├Âr├╝rler. Ama ekinler e┼čzamanl─▒ olarak kesilirler ve bu da akla olduk├ža ├Âzg├╝l bir ├Âl├╝m├╝ getirir: sava┼čta rastlanan yayg─▒n ├Âl├╝m├╝, s─▒ra s─▒ra insanlar─▒n t├╝m├╝n├╝n yere y─▒k─▒lmas─▒n─▒. Ekin tarlas─▒, sava┼č alan─▒d─▒r.

Ekinlerin esnekli─či boyun e─čme olur. Diren├ž fikrini kavramaktan aciz, sad─▒k tebaan─▒n bir araya gelmesine benzer. ├ťrkm├╝┼č bir bi├žimde sadakat g├Âstererek, her emre itaat ederek orada bekle┼čirler. D├╝┼čman gelince ac─▒mas─▒zca ayaklar alt─▒na al─▒n─▒rlar.

Tohum y─▒─č─▒nlar─▒ sonunda d├Ân├╝┼čt├╝─č├╝ tah─▒l taneleri y─▒─č─▒n─▒ kadar ├Ânemlidir. ─░ster bire yedi ister bire yedi y├╝z versin, ├╝r├╝n y─▒─č─▒n─▒ tohum y─▒─č─▒n─▒ndan kat kat b├╝y├╝kt├╝r. B├╝y├╝yerek ve bir arada durarak artar ve bu art─▒┼č onun l├╝tfudur.

Elias Canetti

One reply on “ ekin ”
Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir