Ey ahali, ey tüketiciler, ey neyi niye yaptığını bilmeyenler, ey yarın yok olup gidecekler, ey zaten olmasa da olurlar, ey güçlü acizler!
Size bir müjde vereyim dedim, daha fazla tüketin, daha fazla kendinizi olmadığınız gibi gösterin, daha concon olun, daha da bizden kopun diye.
Cenaze evlerinde neden helva yenir bilir misiniz? Ağzınızı yaya yaya “bir peygamber falan demiştir, ya da aksakallı bi adam böyle derin derin konuşan” dediğinizi duyar gibiyim. Ya da “ne bileyim ben adet olayları galiba” dediğinizi.
Cevap o kadar komplike değil, sizin beyninizin almayıp da sizin yerinize düşünmüş olanlara yıkmanıza gerek yok ihaleyi.
Neden basit çünkü biz basitiz, basitiz çünkü insanız! Basit ihtiyaçlarımız var bizim, onları dümdüz karşılarız. Yani Hermes eşarp da düz tülbent de aynı şeydir bizim için tarlada kavuran güneşin altında: Başımıza güneş geçmesin. Yoksa anlamayız biz sizin nesnelere eklediğiniz değersiz değerlerden!
Neyse çok uzatmayalım müjde hepinize. Cenazede helva kavurmanıza gerek yok. Onun yerine mafin, waffle hatta badem ezmesi bile yiyebilirsiniz. Çünkü helvanın tek bir amacı vardır cenaze evinde, üzüntüden kan şekeri düşen insanların en ucuz ve en kısa yoldan (un – su – şeker) dengelerini bulmaları. Yani dualarla bezeli bir sırrı falan yok. Ha dua etmeyin demiyorum, edin lan mal mısınız? Adam ölmüş. Nese işbu nedenle, kan şekerini kısa yoldan arttırmak adına mafin ve türevlerini yiyebilirsiniz. Sonuçta onlar da adlarını ne kadar değiştirirseniz değiştirin un su ve şekerden oluşuyor!
Hadin lan yine yırttınız, gidin starbucks yuvamızdan bol miktarda tercihen çükulatalı (bu da sırf ben böyle seviyorum diye) mafinler alın öyle gidin cenaze evlerine! Ya da durun lan geleneklerimizden birden kopmayalım böyle! Şimdilik kendi mafinimizi kendimiz yapalım: Yaşasın cenaze evinde mafin kavurmak!
Not: Bu yazı business class bir uçuşta ele alınmıştır!