bir fark

bir faşistten
daha öte
olmayan biri
faşisttir belki

ama
antifaşist
olmaktan öte
birşey olmayan biri
antifaşist değildir belki

erich fried

o’na.

erich fried

benim marxım senin marxının
sakalını yolar

benim engelsim senin engelsinin
dişlerini döktürür

benim leninim senin lenininin
kemiklerini kırar

bizim stalinimiz sizin stalininizi
ensesinden vurur

bizim troçkimiz sizin troçkinizin
kafasını yarar

bizim maomuz sizin maonuzu
yangtze nehrinde boğar

kapatmasın diye bundan böyle
zaferin yolunu

erich fried
/ seçmeler

ansı

kızma anne, seni kırmak istemedim, bu kırılan sadece omuriliğim (zaten) ayakta kalmayı sevmedim hiç… kendi içinde yolculuklar ederken jilet kanatlarını hep kendi ruhuna çırpan kelebek düşü müyüm; yoksa keskini hep kendine kapanan bir sustalı mıyım, susup duran ve kanayan? zaman ne, yer ne? bu uçuşan insancıklar ve gündeliklikler neden? burası neresi yaaa? kimsiniz hepiniz? kim

okumaya devam

gidelim buralardan..

geceden bir tekne yapalım mı? ilk ışıkla gidelim buralardan, rüzgara karşı yürüyelim. belki bi uçurtmamız yok ama, pazar poşetlerinden en güzelini yapalım. gökyüzünden püsküller takalım rengarenk.. sevdiğimiz türküleri ıslığımızla söyleyelim.. beraber trene binelim ve gidelim bir yerlere, kaybettiğimiz çocukluğumuzu bulmaya. belki denk gelir çakışırız saklambaç oynarken, ama sen kaldırımda öp ve kaç beni.. utancımı bana

okumaya devam

hayyam

hiç hiçbir şey bilmiyorlar
bilmek istemiyorlar
hiç hiçbir şey bilmiyorlar
bilmek istemiyorlar

şu cahillere bak
dünyanın sahibi onlar
şu cahillere bak
dünyaya egemen onlar

onlardan değilsen eğer
sana zalim derler
onlara aldırma hayyam
dostum, dostum…

hiç hiçbir şey görmüyorlar
görmek istemiyorlar
hiç hiçbir şey görmüyorlar
görmek istemiyorlar

ömer hayyam

mare nostrum

En uzun koşuysa elbet Türkiyede de Devrim,
O, onun en güzel yüz metresini koştu
En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak…
En hızlısıydı hepimizin,
En önce göğüsledi ipi…
Acıyorsam sana anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun!

Can Yücel