Kanarak Ormanın Gözleri Kapanıyor

… .. . k a n a ra kbu hep eksik bir sürgün. paçasız ve yakasız. ağaçların arasından dalgaların kalbine ; bir suskuyu oluşturamıyorsun. bir suskuyu konuşturamıyorsun. güneşin dediğinden yoksun. güneşin deliliğinden yeksin. bayrakların yoksul şarkısı içinde varlık kemiren gölge kahraman gece açıyor. gördün. direklerini boyamayacaktın ve mahalleleri boğmayacaktın. denizle konuşmayacaktın ve saçların hiç uçuşmayacaktı.

hayvan

Hayvanların yanına vardım, onlara uzun uzun baktım. Onlar kendi durumlarından sızlanmıyorlar, inildemiyorlar. Onlar geceleri günahlarına ağlamak için uykusuz kalmıyorlar. Onlar Tanrı’ya olan ödevlerinin tartışmalarıyla canlarını sıkmıyorlar. Onların hiçbirinin gönlü doymamış, kanıksamamış değil! Hiçbiri eşyaları elde bulundurma bunaklığında değil! Hiçbiri bir başkasına, hiçbiri kendinden önce yaşamış binlerce benzerine kafa tutmuyor. Hiçbiri karşısındakinden saygı beklemiyor, hiçbiri kalabalıktan

çirozname

beyaz kocaman bir duvar – çıplak mı çıplak üzerinde bir merdiven – yüksek mi yüksek duvar dibinde bir çiroz – kuru mu kuru bir herif geldi elleri – kirli mi kirli tutmuş bir çekiç bir çivi – sivri mi sivri bir büyük yumak da sicim – zorlu mu zorlu çıktı merdivene derken – yüksek mi

Kırık Zaman Masalı

Kırık zamanlardı, Kum saati yorgun düşmüş, Akrep yelkovana küsmüş. Gece yarıları öksüz… Yokluk eksiklikle karışmış. Sokaktan insan sesleri. Pastahanelerin önlerinde muhallebi kuyrukları. Sabah saat beş. Sığmıyor içime, Öfkem kaygım ve tüm endişelerim… Duvarları tırnaklarla çizilmiş, Kan revan içinde Bir oda içerim. Duvarda isli bir ayna. Çoğalalım istiyorum sevgili ! İçerimdeki o oda yıkılsın ! Bir

Sınırın Bitki Örtüsü

Arjin’e… Karanfili koklayıp suya bıraktı. Kokusu yayıldı bahar gelmemiş dağlara. Ve köşesinden bir darbe aldı Odanın ortasında bir anıt gibi duran Ayna. Yüzün hafızamda bir çocukluk Fotoğrafı kadar masum. Yüzün hafızamda, hatıramda… Sırtını rüzgara yasladığından beri 4 kış geçti Tatvan’da. 4 Kere yumdum gözümü. Kış çok çetin, Donma olur mu? Kardelen ol aç Munzurlarda, Nergis

Yalnız olana öğütler

Yalnız olan yalnızca yalnızlığını Bilmesi yetmez Bilmeli ki yalnız olan yalnızdır Kendine iyi bakmalı ki hasta olmamalı Onun bir yerlerden gelecek Parası yoktur Geç kalmamalı işine Mobbing ve yorgunluk Değecek tenine Ama yalnız olan Sadece kendine yalnız değil Tüm dünyadan sıyırmıştır kendini Ama bunlardan yakınmamalı kimseye Yalnız olan yalnızdır kendi bedeninde Çok gece sarhoş olacaksa