I AM THE BEYONDER

sancılı bir hiçlikle başlayacak her şey. idrak etmekte çektiğin zorluğa, aklını uyuşturan “var olma”nın korkunç boşluğu eklenecek. hissizliğin hüküm sürdüğünde ve hissedemediğin baharlar gelip geçerken mevsimler içinden, sen aynada gördüğün sureti tanımayacak kadar yokluğa bulanmış olacaksın. resimler, tanımsız yüzler, özlediğin ve nefret ettiğin sesler, aşikar olduğun hüzün ve tüm bunların ortasında, tek kelimenin içine sığdırılmış

SİT ALANI ORGANLAR

Boş bir sayfaya bakar gibi yüzüne takılı kalan Gözlerimin bir anlamı olmalı. Sana cümlede anlam soruları çözdürmüyorum, bilesin. Anlamlardan cümleler kurmak sana kalmış. Kırmızı kar yağmadan kesişmeyecek yollarımızda Karayolları asfalt çalışması başlatmış. Her bahar şenlenen yüreğime AVM yapılmadan gel. Kayyumlara teslim edilmesin Baharı senle gelen bahçelerim. Akla ziyan sorular cevabını arıyor. Gece saat bir(1). Gece

Sêva Mêxekrêj

Kayıpların tozlu raflar arasında unutulma ihtimali Varoluş hikayemin bilinmezi. Duvarları ilanlarla dolu sokağım. 5 liraya çekilmiş 12’li vesikalıklardan Bir demet yapıp getirmişsin Gibi doğmuş bugün güneş. Sen gül, gözlerinin kenarı kırışsın. Cam kenarı düşlerim Kırmızı saksılarda yeşermezken Beyazlamış saçlarının rengi, Göç yollarım. Seni saatlere sakladığımdan Haberin yok. Elmanın da bir özgürlüğü var armudun da. Hatta

arpa üzerine / bir gece yarısı

bir gece yarısı; tırların, otobüslerin, arabaların geçtiği yolun kenarına oturdum. dizlerimin altında, bir o kadar daha; tırlar, otobüsler ve arabalar geçiyordu. arada ufak bir bariyerin olduğu, hemen arkamdan geçen tırlar, beni titretiyordu. uykusuz gözler misali titretiyordu. daha sonra dizlerimin altından, bir siren sesi duydum. bir ambulans geçiyordu. belki biri ölüyordu, belki biri doğuyordu. düşünmek için

birlikte aynı ateşten geçerek

Alkışlar, yürüyoruz, alkışlarla yürüyoruz suskunluğa yenilmemiş ellerin çığlığıyla her avuçta bir kanat, konup kalkan bir kanat – çözülmesi bir düğümün, boşanması bir zincirin – yürüyoruz sokakları çarparak sokaklara çarparak, çınlatarak alanlarını kentlerin Alkışlar bir güneşi katıyor alkışlara – parmaklarımız yansa da o güneşi her ilmik alev alev taşımıştı dokuduğumuz kumaşa, harcını o karmıştı ördüğümüz duvarın

Dediğin Gibi

Bu sefer ben de seni çok seviyorum. Bazen sadece yorgun oluyor insan, ne kadar sürebilir? Bir gün bir yerde hayatta kalmaya çalışıyor. Ve bilmenizi istiyorum ki aynı zamanda kalmak gelir içinden. Ve bilmeni istiyorum ki ona göre hareket eden bir şey yok. Hayal kurmak bedava falan değil. Yani onlarca sorun yok. Ve bilemezsin ki bu