DOKU

Yüzümdekini çek çıkarHerkes biliyor elimde dolaşanı Yoklukta yuvarlanmak istiyorumKıyına düşmekBir yerlerde imzasız yürümekBakma bana öyleYüzümdekini çek çıkarBelki uçarımSınırı geçersem gözlerim kapanacak

Önce Kadınlar ve Çocuklar Sonra Biz

Koşan çocuklar çizebilirdim yolcuların acelesi olmasa. Göründü ve kayboldu aydınlık. . . Kuşetli vagonlarda şehirler(in) arasına sığdırdığım yalnızlığımı Bölüştürdüğüm yabancılar kadar uzun bakabilseydin bana En kötü ihtimalle bir türkü tüttürürdük. Seni bana saran yaralarımı kanatmadan. İsterdim ki tüm yaralarımı gör, su dök, toprağa göm. . . Zamanı öldürüp beni asmasınlar diye Yan yatırdım tüm kum

AKŞAM ÇİÇEKLERİ

Akşam çiçekleri gibi oturalım burada Dibi kazıdığım burada YaşamıyorumKafeste nöbet tutuyorumÖzgürlük yoluyorum kanatlarından Cümleler kuruyorum içimeAkşam çiçekleri gibiEllerim hayalet çiçekleri görüyor Sinmeyen, varmayan, dışardanBuradan ötede neler oluyor diyeOturalım akşam çiçekleri gibi İhanet taranıyorCinayet ekiliyorYalan sulanıyorRiya besleniyor Yakınımı kesiyorumNefes içimdeNefes dışımdaAkşam çiçekleri gibi OturalımBirleşelim burada Akşam çiçekleri gibi Paramparça yalnızlık yakındaYakınımı kesiyorumHiçbir şeysiz bir suyu sıkıyorum

TENHA

tarihsiz bir kuşkuben ağlayan bir kayadırbir son kokmalı vücudunu istila edeceğimdudaklarımda görünmeyen sözcüklerteninin nefesime batırdığı şiirlerle tekmele benibandır iliğimekanat dirimi şiirlerle eşele benikokusuz bir reçete gibiuyumsuz bir çete gibibeklemek büyülerken harflerimi dil gizgece izuyanacağız biz