sınır bilimi

gürültüyü kestimsözü kovdumartık insan değilimne olduğumu anlamıyorsunsonrası kayboluş, helikopter ve bir daha bulunamayış biliyor musun?kavramlar bizi kullanıyor kavramlar canlıkara delikle ilgili notlar alıyorumyalnız şiirde duyabiliyorumsonrası kayboluş, helikopter ve bir daha bulunamayış gündelik dilde konuşmayalı yıllar oluyorbir sınır bilimi beni icra ediyorkaranlık maddeyle ilgili notlar alıyorumgaripten hurifiye geçiyorumsonrası kayboluş, helikopter ve bir daha bulunamayış Roman Karavadi

Als Das Kind Kind War

LIED VOM KINDSEIN Als das Kind Kind war,ging es mit hängenden Armen,wollte der Bach sei ein Fluß, der Fluß sei ein Strom,und diese Pfütze das Meer. Als das Kind Kind war, wußte es nicht, daß es Kind war, alles war ihm beseelt, und alle Seelen waren eins. Als das Kind Kind war, hatte es von

striptiz

kaç nota vardo re mi fa sol la sionun da üstündeo kadar giysi etekliği fasütyeni solpapuçları laşapkası si sevmektedir onlarıkendi bedeni gibi usul usul giyinirsabahları evindeişte do, sonra sonra sırasıylaremifasollasonunda da şapkası si püsküren bir çiçek gibiçıkar kapıdan gel ki geceleri sahnedemüzik başlamayagörsünher şey hızlanır birdenaçılıp kapanmaya başlarburun delikleri hiç de uzakta olmayanbir piyano eşliğindemüthiş

YUVARLAK

etrafında eller, hisler, ayaklar, zihinler; hangisi katil, hangisi ressam, yasadışı?bedeni toprağa çok yakın, çimin kokusunu duyuyor, donakalmış bir pişmanlığı eritiyor, başına taş düşmesini bekliyor, ağaçların arasında dönüşüyor. sık sık, kısa kısa, kafasını sallayarak, beynini kaynatarak, canındaki yangında kaybolarak; uzanıyor parkta. herkese olması gerektiği kadar uzakta. çimler ellerini kelepçeledi.çok eski bir korsan torunu belki, belki küsmüş

Dağlara Tutunsun Ellerin

I. Dağların kayalarına tutunsun ellerinSıcaktan yüzün yanarkenTaşın soğukluğunu hisset ellerinde,Baharken oturduğun yerSırtını dayadığın ağaç yapraklarıyla gülerSen hâlâ zirvelerde erimemiş karları izlerken,Çünkü şimdi herkes dağın ardındakileriMerak ediyor,Çünkü biliyorlarDağın ardının sırrıDağın ardındakilerin yaşamında gizlidir. II. ÇünküCümleler düşüyordu dağlarıma,Her mısra onların günlerine sarılıyorduÇünkü bir hozandı Serhad bu türküdeAkan bu suların, derelerinEsen bu rüzgarlarınSuskunluğunu bilmezsin, karanlığını da,Bir fırtına kaplar;Bir

CEVAP YOK GECE VAR

Yerinde durmayan örümceğim.Ağ ördüğüm yok.Ve takip edenler, karşımda dikilenler, sağımı solumu kör edenler, üstümü altımı gölgeleyenler dışında hiçbir yola engel değilim.Gecenin dölleri değiliz ve gece cinsel uzvumuz değil.Ağaç durmuyor, göğe uzanamıyor, dokunamıyorum, dokunamıyor.Toprak mısın, ışık mısın, duvar mısın, kaos musun diye soruyor yirmi birinci ses.Gece piyanistin avuçlarında inliyor. Islık çalınıyor delice ve bu ağaçları güzelleştiriyor.Katiller