etilen fanzin #3

nihayet toplaşıldı ve karara bağlandı. tüketim toplumu üzerine olacak tamamiyle, yazı itelemek isteyenlere duyrulur. her türlü iletişim için; okan@etilenzine.net/survivor@etilenzine.net kullanılabilir. ay sonunda fotokopi kokulu görüşmek dileğiyle.

okumaya devam

Ben de yazayım…

Etilenle çok uzun zamandır sevişiyoruz, çok uzun soluklu bir ilişki oldu. Nerdeyse birbirimizi yaşadık, yaşattık. Ama ne oldu bilemedim araya giren kilo metreler mi yedi bitirdi bizim iletişimizi anlayamadım, soğuttu beni kendinden. Sadece şikayet eder oldu, hiç fikir üretmeden. Belkide doğduğu şehirden etkilendi… Beden öğretmenimizi çok sevmezdim, ama okulun ilk haftası bize bir şey demişti:

okumaya devam

İçimdeki boşluğa da alışveriş merkezi açın!

Eskişehir çok değişti azizim. Çok değil 5-6 yıl öncesi. Bilemedin 7. Şimdi espark’ın olduğu yerde fabrika bacaları ve yıkıntı bir iki bina vardı. Etrafında ağaçlar olan iki duvarımız ve içinde oturduğunuzda ayaklarınızın yere değdiği koltuk yüksekliğinde iki ufak duvar daha vardı. Dışarıdaki duvarlar yoldan görünmeyi engelliyordu. Tabi ilk yıllar için geçerli bu. Lise hayatımın yarısını

okumaya devam

orada kimse var mı?

her gün kuiz, 2 güne bir ödev, her haftaya sınav. bir yandan projeler, bir yandan işler, bir yandan ekstralar, bir yandan ricaları yapmalar, bir yandan finaller. hadi benim nefes almak için bile önce yapmam gerekenleri halletmem gerekiyor. siz neredesiniz dostlar? vakit yetersizliğinden alıntılarla geçiştirilen bir dönemde kusmanızı dileriz içinizdekileri. bu arada fanzin taslağının 2.si de

okumaya devam

nerde kalmıştık?

sanırım geçen seferde böyle başlamıştık. herşey iyi giderken birden kelimenin tüm özelliklerini yansıtarak “yalan olduk”. yine o oldu, bu olmadı, şu bize engelledi, onlar hep aynıydı, bizler istemeden ayrı kaldık, sizler hep bizi sordunuz. geliyoruz dedik, bakın bu haftasonu kesin dedik, yapıyoruz bu aşamadayız dedik, gösterdik. yapmadık. yapamadık. 3 yıldır kışları aktif olan etilen sosyete

okumaya devam