mr. motivator

motivasyon. son aylarda önemi daha çok farkına varılan şeylerden. değerin, gerçekten neyin önemli olup olmadığının daha fazla sorgulandığı günümüzde daha önce yapmaya devam ettiğiniz şeyleri yapmaya devam etmek için içinizde bulunması gereken istek. instagram toplumunda özenerek takip edilen ve hala ve ısrarla kişilerin sadece “en mutlu”, “en sağlıklı”, “en neşeli”, “en çekici”, “en üretken” hallerini

Karnaval hakkında

Ramadan, bir perhiz kültürü. Biriktirip biriktirip uygun vakit geldiğinde gevşemeye, taşkınlar yaşamaya dayalı bir dinsel perhiz estetiği. Belki tarihsel veya mistik anlamı bundan çok farklı ama gözlemlenen; günün gecenin içinde görülen şu ana kadar bu. Has dindar perhize giriyor. İsteği kırılan bedeni siestaya yatan şekerlemeciyle otopark yeri kavgacısı arasında yarı uykulu bir konum alıyor. Onun

Osurmaktan Korkan Kızlar ya da Kuşlar Sonatı

Gergin bir akşamın sonunda, sevgilisiyle yaptığı hararetli ya da küçük bir tartışmanın sonrasında ya da tat duyusuna bir gece bile olsa fazlaca teslimiyetin ardından, genç kızların yegâne korkusu olabilecek bir durumdan bahsedeceğim şimdi size. İşten gelmiştir, paltosunu çıkarır, yemeğini hazırlamaya koyulur. Ya da daha derslikte mini mini eteğiyle bir genç kızdır. Okul kıyafetlerini çıkartır. Tuvaletini

Şöhret Kültürü, Şöhretimsilik ve Sosyal Medya Fenomenliği

”Günümüzde şöhretlere genellikle Tanrı’ya yakıştırılan özellikler atfedilse de; aslında şöhret sözcüğünün modern anlamı, tanrıların gözden düşüşünden ve ardından da demokratik yönetimlerle seküler toplumların yükselişinden kaynaklanır.” (Rojek, 2003) Şöhrete ve şöhret olan kişilere artık tanrıyı nitelemek için kullanmayı ihmal ettiğimiz sözcükleri kullanırız Ancak şöhretlerin hepsinden daha yüksek şöhrete sahip olan tek şey vardır; bu da şöhretin

yeteneksiz ihtiyar bir yazarı tahnit etmek

Kocamış, derisi tabakalaşmış suratına baktı fotoğrafın. Bu adam, dedi. Ne kadar yaratıcı olabilir, gözün açıklığı ilk bakışta belli olur. Sürmeyle karartılmış gibi duran eskimiş gözler. Delirtici bir tekrarla bir şeyleri seyretmenin verdiği olgunluğa anca erişebilmiş. Hiç bir şeyin farklarla, yeniliklerle inşa edilmediği; her şeyin iskeletinin en başından beri aynı olduğu, yazgı denen algoritmayı takip ettiği

Heidegger, asit ve Terrence Malick

Şeftalinin lekesi geçmez yazından, kediler hakkındaki bilimsel gerçeklere inandığımız seneye kadar geçen zamanı düşünüyorum. Başkaydı. En azından benim için. Hiçliğin doldurduğu bir yarıkla ayrılmış iki zaman adası. Sadece birinden diğerine -hayretle- bakmak serbest. neden mod10da bir sistem kurduk ? El parmaklarımızın sayısı olduğu için der multidisiplin sevdalısı bir arkeolog- televizyona çıkanlarından- ve aynı şekilde devam