bir şarkının düşündürdükleri

hayır. bir lou reed şarkısı değil. ama olabilir de.

 Her şeyin bir başı ve bir sonu yoktur aslında. Bazı şeylerin bu iki noktasının belirsiz olması onları daha da etkili kılar. Ve bazen insan unutur başlangıcını. O eski günlerini, geçmişte aldığı ve atlattığı yaraları. Bu bazen iyi bazen kötü olabilir. Seni normalde düşüremeyecek darbeler aldığında kendini yerde bulabilirsin mesela. Oysa geçmişteki o yaraları hatırlasan, şimdinin yani içinde bulunduğun kötü durumun dünyanın sonu demek olmadığını anlardın. Endişe etme. İnsan hayatı boyunca pek çok dünya kurup yıkar kendi içinde. Buna kişinin evreleri deriz. Aslında birbirlerine kısmen etki eden veya asla etmeyen farklı dünyalar diye tanımlayabiliriz. Bu evreler sadece yaş veya biyolojik olarak insan bedenine bağlı değildir. İnsanın aldığı radikal kararlar, yeni dönemler de bunda oldukça etkilidir. Bazen bu dünyaların birinden diğerine sıçradığımızı unuturuz. Görüşümüz bazen kısıtlanabilir çünkü bu dünyada. Özellikle daha küçük bir dünyaya geçiş yaptıysak. Mesela hayatımızı birkaç kişinin etrafında dizayn ettiysek. Bu insanlar aile bireylerimiz, arkadaşlarımız ve ilişkilerimiz olabilir. Bu yeni dünyamız bize görece olarak küçük gelebilir ama bunu buradan başka bir dünyaya atladığımız zaman anlarız. Bu seferki dünya bize büyük gelir ve o insanların da yokluğu etrafımızda gördüğümüz bu yeni boşlukları gözümüzün içine sokar. Uykularında o eski dünyanı sayıklar, rüyalarını o eski ve küçük dünya süsler veya cehennem azabına çevirir. Ayakta olduğun, ayık olduğun zamanlarda ise bu kocaman yeni dünyada kaybolur, önceleri bu boşluklara değmekten sakınmaya, bir yerlere çarpmamaya özen gösterirsin. Sonralarda ise o boşlukları doldurursun. Boşluklardan oluşan koca bir dünyanın olduğunu anlarsın artık. Benzer köşeleri eski ve yeni dünyanda kafanda birleştirdikçe içini belki biraz hüzün kaplar. Aradaki benzerlikler gözüne çarpar sürekli. Ama merak etme. Alışmadın. Yeni dünyanı yaratmaya giriştin. O boşlukları doldurmaya veya anlamlandırmaya başladın. Ölmedin. Hala hayatta ve yaşamın sırlarına erişmeye çalışmaktasın. Delirmedin. Belki de delirdin. Sadece algılayamadın. Olsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir