ben seni anadilimde seviyorum

Buraya geleli iki ay─▒ ge├žiyordu. Kimseyle tek kelime etmemi┼čtim. Baz─▒ ak┼čamlar sahile iner k├Âpeklerle konu┼čurdum. O anlarda kendimi hep bildi─čim, g├╝vendi─čim bir yuvaya s─▒─č─▒nm─▒┼č gibi g├╝venli ve sarmalanm─▒┼č hissederdim: anadilim.

Bir s├╝re sonra bulundu─čum yerin dilini ├Â─črenmeye ve yava┼č yava┼č konu┼čmaya ba┼člad─▒m. Sonra h─▒zland─▒m. Dilbilgisini ├Â─črendim. Kelimeler ├Â─črendim. G├╝nl├╝k gazeteleri okuyup anlamaya ba┼člad─▒m. Arkada┼člar edindim. Onlarla sohbet ettim. Onlara yazd─▒m, mesaj att─▒m. Kamu dairelerine dilek├želer yazd─▒m. Polise derdimi anlatt─▒m. Ma─čazalarda istedi─čim ┼čeyi bulamay─▒nca yard─▒m istedim; buldum. Gezdim, okudum, anlad─▒m ve anla┼čt─▒m. Ama sahildeki k├Âpek arkada┼člar─▒mla sohbeti b─▒rakmad─▒m. ├ç├╝nk├╝ oras─▒ benim yuvamd─▒. Anadilimdi. K─▒zd─▒─č─▒mda, ├╝z├╝ld├╝─č├╝mde, a─člad─▒─č─▒mda, sevindi─čimde verdi─čim tepkimdi. A─čz─▒mdan bilin├žsizce ├ž─▒kan sesti, nefesti.

A┼č─▒k oldum. Onunla konu┼čtum, tan─▒┼čt─▒m, sevdim, sevi┼čtim, al─▒┼čt─▒m, i├žinde o olan hayallar kurdum; ama kula─č─▒na f─▒s─▒ldayamad─▒m, a─čz─▒m─▒ a├žt─▒m, f─▒s─▒lt─▒m─▒n kalbimdeki derinli─či s─▒─čla┼čt─▒; y├╝zemedim, kelimeler ufac─▒k kald─▒ oysa devler kadar b├╝y├╝k f─▒s─▒lt─▒lar─▒m vard─▒. Kula─č─▒ duydu, kalbi i┼čitmedi.

Can─▒m ├žekti, arzulad─▒m istedim kalbimi a─čz─▒mdan ta┼č─▒rmay─▒, dilimle, dudaklar─▒mla ┼čekil vermeyi, harfe kelimeye b├╝r├╝nd├╝rmeyi kulaklar─▒mla ├žocuklu─čumdan kalan annemin ninileri gibi eski, tan─▒d─▒k sesler duymay─▒… Sahile ko┼čtum.┬á Yuvam ordayd─▒.

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir