bayrak şiiri


Sana benim gözümle bakmayanın
mezarını kazacağım.
Seni selamlamadan uçan kuşun
yuvasını bozacağım

bu şiiri okuyarak büyüyen bir nesilden çok fazla şey beklemiyor muyuz?

3 replies on “ bayrak şiiri ”
  1. rocka bitmişti, bir takım anarşistler giderken kara bayrağı unutmuşlar. biz de ortalıkta takılıyoruz son otobüsü bekliyoruz. gölgeye uzandık; kara bayrağı diktik, insanlığın geri kalanına savaş ilan ettik, bekliyoruz… savaşı ciddiye alan yok… uykumuz geldi. işte o esnada arkadaş kalbimize dokunan şu dizeleri okudu:

    “dalgalan sen de diğer bayraklar gibi ey kara bayrak!”

  2. ben çok şey bekliyorum… siyahlar içinde uygun adım yürümelerini bekliyorum, çelik damarlarında ‘asil’ kan dolanan betonarme bir ırk, betonarme bir ırkçılık, demir bir yumruk, demir postal tabanları, metalin ve kanın zaferi, ‘ötekini’ çiğneyip tüküren ve yuvasını ‘saflaştıran’ bir anlayış, bu kutsallaştırılmış kumaş parçasında yıldız yerine hilale komşu gamalı haç… gerçekten bekliyorum, kollarımı kavuşturdum kucağımda bekliyorum. beş dakikada bir devriye geçiyor odamın penceresinin önünden, ışığı kapatıyorum mavikırmızının etkisi artsın diye. bir etkin bir lider bekliyorum, kitleleri köpürtsün taşırsın bardaktan. eh kan dökülecek tabi. kan ve toprak. blut und boden. uh tüylerim dikeldi.

    kumaş sevgisi için güve şefkati.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir