Bir metroyum ben. Hepinizi alır, giderim. Geride bir şey bırakmam. Hepinizi anlatır ve hepinizi yerin dibine sokar ve hepinizi içimde taşır ve asla yavaşlamam. Çarpacaksak birlikte çarpacağız son durağın o duvarına! Sonra da parçalanacaksak parçalanacağız! Hep birlikte! Bütün hikaye bu, başka da yok. Gerek de yok…

louis ferdinand celine’den bir alıntıdır. celine şiirin şiirini yazmıştır düz yazıyla. turgut gibi. ece gibi. ama düz yazıyla. gerçek acıtır. kafası çalışan insanlar bundan kaçamazlar. bir sürü kanaate rağmen iç güdüleri budanmamışların (dinle, ahlakla yasayla veya bahçivanın makasıyla), pek de dürüst insanların – bir yerlerde sürünmenin ve sürüklenmenin ön koşuludur bu- ve biraz olsun mürekkep yalamışların -eğitim önemlidir- bilinçleri kesişebilir. kesişmeyedebilir. doğa ise her koşulda evrensel küme. bilincin kapsayıcısı yani üstünde. bu celine bilinç dışında da güçlü bir yazar.

Hepinize kolay gelsin ya da hayırlı işler.