ax+by+c=0

Bir ikiye bölünür, ben ikincisiyim

Yan yana yürüyorduk, iki kişiydik, ben ikincisiyim. İkincisi olduğumu,  yaşadığım olayı sonrasında etraflıca düşündüğümde anladım. Bununla birlikte birincisi kim onu da bilmiyorum, yanımda biri vardı fakat kim? Konuşuyor muyduk? Hatırlamıyorum, sadece yan yana yürüdüğümüzü ve sonrasında niyeyse benim bir tüccar yazıhanesine girdiğimi hatırlıyorum. Birincisi diye bahsettiğim, benimle beraber oraya kadar yürüyen kişi sonrasında ne yaptı bilmiyorum.

( Şöyle düşünürsek; t1 anından uzak bir t2 anına kadar biriyle yan yana yürümüşsem o kişiyle birlikte yürüyor olduğumu dışarıdaki bir göz gibi ben de düşünebilirim ve hasbelkader aradaki herhangi bir tn anından başka bir ana kadar yine başkalarıyla yan yana gelmiş olmamın sadece yan yana gelmek olduğunu ve bu birlikte yürüme eylemiyle ilintisi olmadığını kolaylıkla düşünebilirim. Ola ki iş bu ya, t1 anından t2 anına kadar bir tesadüf bize eşlik etmiş de üç, dört, beş altı kişi olmuşuz bunu yine ayırt edebilirim, akıl sahibiyim sonuçta, onlar başka bir düzenin parçası… Kiminle yan yana yürüdüğümü biliyorum, sadece onun kim olduğunu bilmiyorum ve bu ikilinin ikincisi benim onu biliyorum. Bilmek ve bilmemek için kim’e muhtacız, bu muamma canımı sıkıyor. )

Yazıhaneden içeri girdim, İlker Abi, tanıyorum ama ben bu İlker Abi’yi görmek için bir yerden bir yere neden yürümüş ve buraya gelmiş olabilirim bilmiyorum. Düşündüğüm vakit bu İlker Abi’yi görmek için gelme gibi bir sebebim olamaz, başka bir İlker Abi’ye gidebilirdim fakat o da ölmüştü zaten, mekânı cennet olsun. Hem onu görmeye gitmedim hiç, en son çocukluğumda görmüşüm, ben anımsamıyorum. Bu İlker Abi’yi tanıyorum fakat zaten bu yüzden görmeye gelmezdim. İlker Abi işten güçten, para kazanma yollarından bahis açıyor, o da beni tanıyor fakat konuşuyor yine de umursamayacağımı düşünmeden, üstüne susmuyor da. Onun zaten konuşması gerekirdi, bunları konuşması gerekirdi muhtemelen. Neden derseniz İlker Abi t3 anında yapması gereken şeyi yapıyordu, onunki mekân ve zaman problemiydi sonuçta ve bu anda mekânda bulunan şahıs bu konuşmayı dinlemeye haiz şahıs olacaktı, doğru anda yanlış yerde bulunan bendim. Bu yanıyla bakınca İlker Abi’nin iletişimi doğru sürdürmesi büyük tesadüf dedim içimden. Hangi 1 olduğumu düşünmedi bile, hangi 1 ile devam ettireceğini biliyor mu? Bir ikiye bölünür İlker Abi, ben ikincisiyim diyecektim Badiou aklıma geldi vazgeçtim. Gelmese de vazgeçerdim muhtemelen, düşünmeye koyuldum kimdi yanımdaki, yanımdaki kimdi, niye beraber yürüyorduk, o neden buraya gelecekti? İki bilinmeyenli bir denklem gibi miydi bu da onun yerine 0 koyup beni mi bulmuşlardı bu İlker Abi eksenini keserken denklem. Bunları da düşünmesem duramazdım…

Bir cevap yazın