Zihnimdeki Güveler

Çürümüş vicdan kokuyor ortalık, burnumdan çok bilincimi tıkamak istiyorum. Viraneye dönmüş yerkürenin karanlık çökmüş sokaklarında bu rahatsızlıkla volta atıp duruyorum. Adım seslerim, engin sessizliğin hakimiyetini batırıyor etime. Tanıdık bir acı saplanıyor ardından, doğduğum gün hissettiğimle aynı. Biyolojik bir doğuş değil burada bahsettiğim, kendime insanlığın tanımını yaptığım günden bahsediyorum. Rahatsızlığım o gün başladı ve o gün bu