Kibritçi Kız

Kar yağınca akla gelir Kibritçi Kız : gerçekliğin masal hali.. Bak! Şu sokak sonunda bir tanesi Bak! Şu köşe başında diğeri Ah sizin zavallı umutsuzluğunuz, hemen yardım etmeye koşun Sakın düşünmeyin değiştirmeyi çirkin bu düzeni!

Esrarengiz Bahçe

Esrarengiz bahçe… İsim iyi, pazarlama stratejisi süper… Şu kapitalizm nasıl da biliyor işini. Bu yetişkin boyama kitabını alacak kitle belli, bu kitleye azıcık “farklı olma güdüsü”, biraz “entelektüel görüneyim havası” her şeyi yaptırabilir. Boyama kitabı satılıyor, boyalar tükeniyor, boya satılıyor… Sadece tüketmek var, bir de boyama süresince düşünmemizi durdurucu etkisi… Daha ne olsun. Yaşasın kapitalizm!

kim bu ARKADAŞ

70’lerden bu güne bir benzeri daha olmayan, duygusallığın ayıp sayıldığı günümüzde yalnız gecelerimizin tek arkadaşı… Göz yaşını, cinselliğini, yalnızlığından duyduğu acıyı yazan cesur ama bir o kadar da naif olan şair, arkadaş, yoldaş: Arkadaş Z. Özger. Yetmişlerin siyasi ortamında faşistlerce katledilen arkadaşlarının arkasından yazdıkları öyle etkileyicidir ki, hesap soracağız gibi cümlelere sığınmaz, “kalbim bu acıya

Tabutta Rövaşata’da bir güzel

Tabutta Rövaşata filmini izleyenler fark etmişlerdir, filmdeki uyuşturucu kullanan kadın ne kadar da gerçekçi oynamıştı rolünü. O ismini bilmediğimiz uyuşturucu kullanan kadın (film boyunca kadının ismi geçmez) ne kadar hüzünlü bakıyordu öyle. Hangi oyuncuydu ki bu kadın, başka nerelerde oynadı acaba? Kaç yaşındaydı bu filmde, ne kadar duru bir güzelliği var, sarı fular nasıl bu