Yazar: MUTiLi

@mutilipost

im

gömün onu 
olmayacak toprağınızda
vurun onu
kanamayacak yüzünüze

kimliksiz bir dağın özü
yılmaz nar kuşunun tüyü

kalbin kalbinde divane yürü
deş doğurgan yüzü


kulaksızlar parkı

kulaksızlar parkında 
duraksız piçlerin gecesi
dur sus uy bilmeyen piçler
bir gecenin birinde
hepsinin karanlığı aynı deniz
sarhoş oyuncaklar daha güçlü
çürük ve yağmurlu ortak masaları
parmakları aynı noktada çoğul bir yara
ayrı çizilmiş ağaçlar tek bir uğultuda
çakıl taşı dolu avuçları
ayıklıyorlar bir bir
ayılıyorlar bir bir
aynı taşlarla sıfırı vuruyorlar
vuruyorlar sıfırdan
elleri paramparça zaman
kulaksızlar parkında

köpekler

ellemeyin bu elektrikten akşamı
köpekler bile havlamadı
his dolu köpekler

kentin delik yanında
bol resimli bir öğle vakti
kedi sevdim
görse tanır beni

bankta solmuş alkolüm
köpekler bile havlamadı

sokakta sürgün benekler

bilemesin kimse özleminin yanıklığını
duyamasın rezalet kokunu 
dokunamasın kimse pencerenden gökyüzüne
alamasın kimse geceni

ayağını taşa basma üşütürsün

kapılarını kapat sokaklarının
dört duvar kokusuyla boğulma sakın

karanlığı elinde tut ve sakla
sakladıkça biz güneş doğuyor sanalım

nar

yer al gölgemde

sessizliğim renginden

silin hücrenden 

aklıma var

sakın

kanat çırp
kanat çırp
sakın yükselme
gözünü aç
gözünü aç
sakın görme
nefes al
nefes ver
sakın ses etme
kelepçeni
hücreni
sakın terk etme