Nedensizlik-sonuçsuzluk

Elinde çekici olan bir adam, olan biten her şeyi çakılacak bir çivi olarak görür. Maslow’un Çekici veya “Law of Instrument” olarak bilinen bu önerme yanlış nedenselliğin oldukça güzel bir eleştirisidir bana göre. Şöyle ki yanlış bir gözlem konumu veya donanım yanlış nedenselliği doğurur, olgular ve eşya hakkında yanlış  ilişkiler kurmamıza neden olur. Yapacağınız bütün deneyler aynı

Gölge Oyunu

Nietzsche der ki: İntikamını alamayan iktidarsızlık, nezakete dönüştü; yüreksizlik de tevazuya. Nezaket ve tevazu kavramlarına bu şekilde yaklaşınca nasıl da kırılgan ve aciz bir hale bürünebildiği apaçık görülebilir. Güçlü durulması gerektiğinde o duruşa sahip ol(a)mama, o tepkisizlik veya anlamsız tepkiler zamanla içkinleşir ruhunla. Gölge bir benlik hüviyetiyle yaşar seninle, sana bağımlı bir vaziyette. Umulur ki

Versiyonlar

Hepimiz birbirimizin başka başka versiyonları gibiyiz. İyi veya kötü versiyonlar değilde daha iyi veya daha kötü versiyonlarız birbirimizden. Versiyon manifestolarımızın elverdiği kadar birbirimizin üstünde hakimiyet kurmaya çalışıyoruz. Ve sürpriz!! Ölünce görülecek ki aslında hep yalnızmışız hayatımız boyunca, etrafımızdakiler versiyonlarımızmış, her şeyin bir üstü varmış her zaman, ve bu örüntü etrafındaki hiçlikle öylece sürüp gidermiş. Benim

Babil Düşüyor

Beyin ifrazatı niteliğindeki bu  yazıyı sizlere takdim etmekten gurur duymuyorum. Keşke böyle gelmeyip böyle gitmeseydi. Her şey ticaretin konusu artık, ruhlar bile. Her şeyin bir pazarı var. Pazar her yerde. Batıda teknoloji, Uzakdoğuda emek, belirlenmiş coğrafyalarda silah, çoğu yerde de insan pazarı  heyhat! İnsan ama prototip, içi boş, salt maddi bir gerçeklik olarak. İnsan arketipi