elimde tren saatleri

Bir kitabın okuduğum son sayfasını kıvırıyorum. Kitap kırıldı mı kıvrıldı mı? Sokak boş, mevsim kış, soğuk. Sokakta insan yok, İnsan yok İstanbul’da. Sarı çizmeli memet ağalar parsellemiş. Hava her gün yağmurlu sanki. Ve çimento dumanı yükseliyor şehirden. Dahası var, dahası yok. Yüzün var kirli bir araba camında, Ya da ben dün çok içtim. Elimde tren