reserved (çok çok önceden)

Ruhumu eritip dev bir -ctf faynıns sentır ölçekli devler bunlar- bir cross-jye karıştırmışlar ve bedenimi bu çarmıha germişler, tanrı tarafından tüttürülüyormuşum tadında bir özgürlükle yazmayı seviyorum. Çıplak her şeyden öte. Umursamayan bir bilinç çıplaklığı da değil bu hem. Katalizörlerden korkmaya gerek yok diyorum özet olarak. Sistemin her parametresinden emin olmadıkça geçmişi ve geleceği bağlayamaz ve

Bir takım dertleşme denemeleri

Prensiplerin yok ise her eylemin bir ahlak dersine dönüşür. Her şeyi sıfırdan yaratan dinamik bir ahlak benim için sorguya açık değildir. A katil B değil. Bu kadar merkezcilikten hep bir bok çıkar. Çıksın, böylesi bir bağımsızlık benim için içgüdüye denktir. Bir tırtıl, tırtıl tırtıl gidiyor işte derim. Doğası bu. Biri salt rasyonellikle inşa edilmiş bir

Heidegger, asit ve Terrence Malick

Şeftalinin lekesi geçmez yazından, kediler hakkındaki bilimsel gerçeklere inandığımız seneye kadar geçen zamanı düşünüyorum. Başkaydı. En azından benim için. Hiçliğin doldurduğu bir yarıkla ayrılmış iki zaman adası. Sadece birinden diğerine -hayretle- bakmak serbest. neden mod10da bir sistem kurduk ? El parmaklarımızın sayısı olduğu için der multidisiplin sevdalısı bir arkeolog- televizyona çıkanlarından- ve aynı şekilde devam

Yatay günlerde tekrarlanmak üzere kendime öğüt

1- Bijektif fonksiyonlardan uzak dur. 2-Kendini tanı ve koru. (kendini tanımak zaferdir) 3-Çeyrek altınlara inanma. 4-Nuh’u olamayacağın tufanları da çağır. Hatta en çok onları çağır. 5-Atını yor ama öldürme. 6-Beng ile badeyi karıştırma. Ya da karıştır. 7- Antagonist olabiliyorsan ol yoksa kaybet ki dinlemeye değer bir hikaye olsun. 8-Kenar mahalle psikologlarından uzak dur. 9-Proust oku.

Yıl sonu müsamerelerine kimler çıkarılmaz?

YALINAYAK ŞİİRDİR 1.Biz tüzüklerle çarpışarak büyüdük kardeşim Emrazı Zühreviye Hastanesi’ne kapatıldı anamız Adıyla çalışan ermiş Sirkeci kadınlarındandır Şeker atar hâlâ mazgallardan Cankurtaran’da Acı Bacı’nın acı bilmez uçurtma çocuklarına Yıl sonu müsamerelerine kimler çıkarılmaz? 2.Velhasıl onlar vurdu biz büyüdük kardeşim Babamız dövüldü güllabici odunlarla tımarhanede Acaba halk nedir diye düşünür arada işittiği Dudullu’dan tâ Salacak’a koşarak

Düş Kırıklığına Uğramış Köprüler

—Pyrrhus mu, efendim? Pyrrhus, bir iskeledir. Herkes güldü. Neşesiz, yüksek sesli yılışık kahkahalar. Armstrong dönüp, profilden alıkçasına sevinçli, sınıf arkadaşlarına baktı. Az sonra, üzerlerinde otorite kuramadığımın ve babalarının ödediği okul ücretlerinin bilincinde, daha da azıtacaklar. —Söyle bakalım, dedi Stephen çocuğun omzunu kitapla dürterek, nedir bir iskele. —İskele, efendim, dedi Armstrong. Suya uzanan bir şeydir. Bir